Kadınların Sesiyle Şanlıurfa Toplumsal Baskının Gündelik Hayata Yansımaları — Nurcihan İlhan

Şanlıurfa da kadınların toplumsal cinsiyet temelli baskılara nasıl maruz kaldıklarını bu baskıları nasıl anlamlandırdıklarını ve buna karşı ne tür stratejiler geliştirdiklerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada araştırmanın demografik değişkenleri arasında hiçbir farklılık oluşturmadan Şanlıurfa daki kadınların gündelik hayatlarında maruz kaldıkları toplumsal baskının çok katmanlı tarihsel olarak kökleşmiş ve kültürel olarak meşrulaştırılmış bir toplumsal cinsiyet rejimi içerisinde şekillendiğini ortaya koymaktadır Kadının toplumsal konumu yalnızca bireysel tercihlere ailevi koşullara ya da ekonomik statüye bağlı olarak değil aşiret yapısı namus söylemi dini referanslar toplumsal denetim mekanizmaları ve ataerkil değerler sistemine bağlı olarak inşa edilmekte ka dınlık durumu ise bu yapılar aracılığıyla sınırlandırılmakta ve biçimlendirilmektedir Kadınlar açısından toplumsal baskı yalnızca fiziksel ya da davranışsal bir denetim süreci olmaktan öte tüm yaşantıya yayılan sürekli ve çoğu zaman içselleştirilmiş bir gözetim rejimi olarak işlemektedir Bedenin denetimi bu baskı rejiminin en görünür boyutlarından birini oluşturmakta dır Kadının giyimi oturuşu ses tonu bir mekânda bulunma süresi bir erkekle yan yana gelmesi ya da dışarıda tek başına yemek yemesi gibi gündelik eylemleri namus kavramı ve toplumsal saygınlık adına sürekli kontrol edilmekte bu kontrol ise yalnızca aile üyeleriyle sınırlı kalmaya rak komşular akrabalar ve geniş aşiret yapısı tarafından da desteklenmektedir Böylece kadın bedeni yalnızca biyolojik değil aynı zamanda sembolik bir varlık hâline gelmekte aile ve aşiret onurunun taşıyıcısı olarak konumlandırılmaktadır

Şanlıurfa da kadınların toplumsal cinsiyet temelli baskılara nasıl maruz kaldıklarını bu baskıları nasıl anlamlandırdıklarını ve buna karşı ne tür stratejiler geliştirdiklerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada araştırmanın demografik değişkenleri arasında hiçbir farklılık oluşturmadan Şanlıurfa daki kadınların gündelik hayatlarında maruz kaldıkları toplumsal baskının çok katmanlı tarihsel olarak kökleşmiş ve kültürel olarak meşrulaştırılmış bir toplumsal cinsiyet rejimi içerisinde şekillendiğini ortaya koymaktadır Kadının toplumsal konumu yalnızca bireysel tercihlere ailevi koşullara ya da ekonomik statüye bağlı olarak değil aşiret yapısı namus söylemi dini referanslar toplumsal denetim mekanizmaları ve ataerkil değerler sistemine bağlı olarak inşa edilmekte ka dınlık durumu ise bu yapılar aracılığıyla sınırlandırılmakta ve biçimlendirilmektedir Kadınlar açısından toplumsal baskı yalnızca fiziksel ya da davranışsal bir denetim süreci olmaktan öte tüm yaşantıya yayılan sürekli ve çoğu zaman içselleştirilmiş bir gözetim rejimi olarak işlemektedir Bedenin denetimi bu baskı rejiminin en görünür boyutlarından birini oluşturmakta dır Kadının giyimi oturuşu ses tonu bir mekânda bulunma süresi bir erkekle yan yana gelmesi ya da dışarıda tek başına yemek yemesi gibi gündelik eylemleri namus kavramı ve toplumsal saygınlık adına sürekli kontrol edilmekte bu kontrol ise yalnızca aile üyeleriyle sınırlı kalmaya rak komşular akrabalar ve geniş aşiret yapısı tarafından da desteklenmektedir Böylece kadın bedeni yalnızca biyolojik değil aynı zamanda sembolik bir varlık hâline gelmekte aile ve aşiret onurunun taşıyıcısı olarak konumlandırılmaktadır

Şanlıurfada kadınların toplumsal cinsiyet temelli baskılara nasıl maruz kaldıklarını bu baskıları nasıl anlamlandırdıklarını ve buna karşı ne tür stratejiler geliştirdiklerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada araştırmanın demografik değişkenleri arasında hiçbir farklılık oluşturmadan Şanlıurfadaki kadınların gündelik hayatlarında maruz kaldıkları toplumsal baskının çok katmanlı tarihsel olarak kökleşmiş ve kültürel olarak meşrulaştırılmış bir toplumsal cinsiyet rejimi içerisinde şekillendiğini ortaya koymaktadır Kadının toplumsal konumu yalnızca bireysel tercihlere ailevi koşullara ya da ekonomik statüye bağlı olarak değil aşiret yapısı namus söylemi dini referanslar toplumsal denetim mekanizmaları ve ataerkil değerler sistemine bağlı olarak inşa edilmekte ka dınlık durumu ise bu yapılar aracılığıyla sınırlandırılmakta ve biçimlendirilmektedir Kadınlar açısından toplumsal baskı yalnızca fiziksel ya da davranışsal bir denetim süreci olmaktan öte tüm yaşantıya yayılan sürekli ve çoğu zaman içselleştirilmiş bir gözetim rejimi olarak işlemektedir Bedenin denetimi bu baskı rejiminin en görünür boyutlarından birini oluşturmakta dır Kadının giyimi oturuşu ses tonu bir mekânda bulunma süresi bir erkekle yan yana gelmesi ya da dışarıda tek başına yemek yemesi gibi gündelik eylemleri namus kavramı ve toplumsal saygınlık adına sürekli kontrol edilmekte bu kontrol ise yalnızca aile üyeleriyle sınırlı kalmaya rak komşular akrabalar ve geniş aşiret yapısı tarafından da desteklenmektedir Böylece kadın bedeni yalnızca biyolojik değil aynı zamanda sembolik bir varlık hâline gelmekte aile ve aşiret onurunun taşıyıcısı olarak konumlandırılmaktadır

Nurcihan İlhan tarafından kaleme alınan Kadınların Sesiyle Şanlıurfa Toplumsal Baskının Gündelik Hayata Yansımaları Paradigma Akademi Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Kadınların Sesiyle Şanlıurfa Toplumsal Baskının Gündelik Hayata Yansımaları Nurcihan İlhan Kitap Özeti Şanlıurfada kadınların toplumsal cinsiyet temelli baskılara nasıl maruz kaldıklarını bu baskıları nasıl anlamlandırdıklarını ve buna karşı ne tür stratejiler geliştirdiklerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada araştırmanın demografik değişkenleri arasında hiçbir farklılık oluşturmadan Şanlıurfadaki kadınların gündelik hayatlarında maruz kaldıkları toplumsal baskının çok katmanlı tarihsel olarak kökleşmiş ve kültürel olarak meşrulaştırılmış bir toplumsal cinsiyet rejimi içerisinde şekillendiğini ortaya koymaktadır Kadının toplumsal konumu yalnızca bireysel tercihlere ailevi koşullara ya da ekonomik statüye bağlı olarak değil aşiret yapısı namus söylemi dini referanslar toplumsal denetim mekanizmaları ve ataerkil değerler sistemine bağlı olarak inşa edilmekte ka dınlık durumu ise bu yapılar aracılığıyla sınırlandırılmakta ve biçimlendirilmektedir Kadınlar açısından toplumsal baskı yalnızca fiziksel ya da davranışsal bir denetim süreci olmaktan öte tüm yaşantıya yayılan sürekli ve çoğu zaman içselleştirilmiş bir gözetim rejimi olarak işlemektedir Bedenin denetimi bu baskı rejiminin en görünür boyutlarından birini oluşturmakta dır Kadının giyimi oturuşu ses tonu bir mekânda bulunma süresi bir erkekle yan yana gelmesi ya da dışarıda tek başına yemek yemesi gibi gündelik eylemleri namus kavramı ve toplumsal saygınlık adına sürekli kontrol edilmekte bu kontrol ise yalnızca aile üyeleriyle sınırlı kalmaya rak komşular akrabalar ve geniş aşiret yapısı tarafından da desteklenmektedir Böylece kadın bedeni yalnızca biyolojik değil aynı zamanda sembolik bir varlık hâline gelmekte aile ve aşiret onurunun taşıyıcısı olarak konumlandırılmaktadır Yayınevi Paradigma Akademi Yayınları Yazar Nurcihan İlhan Sayfa 210 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x23 50 cm Basım Yılı Mayıs 2025 Barkod 9786255548962 Kategori Kadın Çalışmaları

Şanlıurfa da kadınların toplumsal cinsiyet temelli baskılara nasıl maruz kaldıklarını bu baskıları nasıl anlamlandırdıklarını ve buna karşı ne tür stratejiler geliştirdiklerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada araştırmanın demografik değişkenleri arasında hiçbir farklılık oluşturmadan Şanlıurfa daki kadınların gündelik hayatlarında maruz kaldıkları toplumsal baskının çok katmanlı tarihsel olarak kökleşmiş ve kültürel olarak meşrulaştırılmış bir toplumsal cinsiyet rejimi içerisinde şekillendiğini ortaya koymaktadır Kadının toplumsal konumu yalnızca bireysel tercihlere ailevi koşullara ya da ekonomik statüye bağlı olarak değil aşiret yapısı namus söylemi dini referanslar toplumsal denetim mekanizmaları ve ataerkil değerler sistemine bağlı olarak inşa edilmekte ka dınlık durumu ise bu yapılar aracılığıyla sınırlandırılmakta ve biçimlendirilmektedir Kadınlar açısından toplumsal baskı yalnızca fiziksel ya da davranışsal bir denetim süreci olmaktan öte tüm yaşantıya yayılan sürekli ve çoğu zaman içselleştirilmiş bir gözetim rejimi olarak işlemektedir Bedenin denetimi bu baskı rejiminin en görünür boyutlarından birini oluşturmakta dır Kadının giyimi oturuşu ses tonu bir mekânda bulunma süresi bir erkekle yan yana gelmesi ya da dışarıda tek başına yemek yemesi gibi gündelik eylemleri namus kavramı ve toplumsal saygınlık adına sürekli kontrol edilmekte bu kontrol ise yalnızca aile üyeleriyle sınırlı kalmaya rak komşular akrabalar ve geniş aşiret yapısı tarafından da desteklenmektedir Böylece kadın bedeni yalnızca biyolojik değil aynı zamanda sembolik bir varlık hâline gelmekte aile ve aşiret onurunun taşıyıcısı olarak konumlandırılmaktadır