Kafka ile Konuşmalar — Gustav Janouch

İkinci Dünya Savaşının bugünün karışıklığında ve dertlerinde doruğuna ulaşan uzun tedirgin dolaşma yılları başladı Öldürücü korkular yaşadım işkencelere uğradım hapis yattım hayvanca açlıktan pislikten ve soğuktan memurların aptalcasına taşyürekliliğinden ve görünüşte anlayışlı örgütlenmiş bir dünyanın temel ilkesi olan kargaşadan çekmediğim kalmadı Kafka nın o alacakaranlık gölgeler ülkesi kişinin her zamanki günlük gerçeği olup çıkmıştı Bir gün bana şöyle dediğini hatırlıyorum Kulakların belli bir öykü için olgunlaşması uzun yıllara geçmesini gerektirir çoğu kez Ama insanlar anamız babamız genel olarak sevdiğimiz ve korktuğumuz her şey biz onları iyice anlayamadan ölmek zorunda kalırlar Yine Franz Kafka nın sesini işittim yazanesini mamasını pencerenin gerisinden de o eski Prag oteli Zum goldenen Fassan ın sarı duvarını gördüm