Kağnılar Giderdi İstiklal Yolunda — Vadi Çiçekli

rampada topraklar ağlıyor rüzgar yön değiştiriyordu böyle yokuş çıkılmazdı indirdile çocukları kağnılardan bebeleri alıp sırtlarına vurdular mermileri kucaklarına aldılar sedyelik olana kadar damarı tutan keçi gibi düşene kadar elden ayaktan elleriyle tırnaklarıyla omuzlarıyla ha babam ılgaz ın yokuşuna dayandılar