Kalbe Firar — Songül Özel

Kim neye kaçıyorsa onu seviyor demektir Ben de kalbime kaçıyorum biraz geç olsa da Biraz yorgun olsam da kalbime göçüyorum Göçüyorum diyorum çünkü asıl yerim orası Zannediyordum ki kısa süreliğine ayrıldım kalbimden oysaki yıllar geçmiş Ben onca zaman içinde kendimi hiç görememişim kendime gelememişim Şu süslü dünya ile hemdem olayım derken o eski ve karanlık durakta kalbimi unutmuşum Ne kadar da dünyayla dolmuş kalbimin o küçücük odaları Tıka basa dünyayı sığdırmaya çalışmışım bastıra bastıra Ne kadar da boş şeyleri sığdırmışım kalbimin içine Ne kadar yazık etmişim kendime Şimdi ey isyankâr kalbim sana geliyorum Gözlerim ağlamaklı ve yorgun Ne olur ey kalbim kollarını aç bana