Kalem ve Kılıç — Necdet Yentürk

Dedem kitap okurken hep aynı şekilde otururdu İki yastığı üst üste koyar dizlerinin üzerine çöker kitabı öyle okurdu Saatlerce kıpırdamadan Çocuk aklımla anlam veremezdim Bir gün dayanamadım Seyda neden uzanarak okumuyorsun Zor olmuyor mu böyle diye sordum Gülümsedi O yumuşak içimi ısıtan gülümsemesiyle baktı bana Evladım dedi Bu kitabı yazan emek vermiş Gecesini gündüzüne katmış Ben nasıl uzanarak saygısızlık edeyim O gün belki tam anlamadım ama o cümle içimde bir yere yerleşti Şimdi biliyorum O bana sadece okumayı değil kaleme kelama saygıyı emeğe hürmeti bilgiye karşı edebi öğretiyormuş Bana İhsan Nuri Paşa yı Şeyh Said i Dr Fuad ı ve daha nicelerini anlatırdı İsimleri tek tek sayardı Yaşadıklarını mücadelelerini bedellerini Sanki bana bir emanet bırakıyordu Yıllar geçti Büyüdüm Şimdi geriye dönüp baktığımda anlıyorum ki o gecelerde dinlediğim her hikâye bugün kalemimde geçmişimizin hafızasına dönüşmüş Bu kitap biraz da o soba başında başladı Necdet Yentürk

Dedem kitap okurken hep aynı şekilde otururdu İki yastığı üst üste koyar dizlerinin üzerine çöker kitabı öyle okurdu Saatlerce kıpırdamadan Çocuk aklımla anlam veremezdim Bir gün dayanamadım Seyda neden uzanarak okumuyorsun Zor olmuyor mu böyle diye sordum Gülümsedi O yumuşak içimi ısıtan gülümsemesiyle baktı bana Evladım dedi Bu kitabı yazan emek vermiş Gecesini gündüzüne katmış Ben nasıl uzanarak saygısızlık edeyim O gün belki tam anlamadım ama o cümle içimde bir yere yerleşti Şimdi biliyorum O bana sadece okumayı değil kaleme kelama saygıyı emeğe hürmeti bilgiye karşı edebi öğretiyormuş Bana İhsan Nuri Paşa yı Şeyh Said i Dr Fuad ı ve daha nicelerini anlatırdı İsimleri tek tek sayardı Yaşadıklarını mücadelelerini bedellerini Sanki bana bir emanet bırakıyordu Yıllar geçti Büyüdüm Şimdi geriye dönüp baktığımda anlıyorum ki o gecelerde dinlediğim her hikâye bugün kalemimde geçmişimizin hafızasına dönüşmüş Bu kitap biraz da o soba başında başladı Necdet Yentürk

Dedem kitap okurken hep aynı şekilde otururdu İki yastığı üst üste koyar dizlerinin üzerine çöker kitabı öyle okurdu Saatlerce kıpırdamadan Çocuk aklımla anlam veremezdim Bir gün dayanamadım Seyda neden uzanarak okumuyorsun Zor olmuyor mu böyle diye sordum Gülümsedi O yumuşak içimi ısıtan gülümsemesiyle baktı bana Evladım dedi Bu kitabı yazan emek vermiş Gecesini gündüzüne katmış Ben nasıl uzanarak saygısızlık edeyim O gün belki tam anlamadım ama o cümle içimde bir yere yerleşti Şimdi biliyorum O bana sadece okumayı değil kaleme kelama saygıyı emeğe hürmeti bilgiye karşı edebi öğretiyormuş Bana İhsan Nuri Paşa yı Şeyh Said i Dr Fuad ı ve daha nicelerini anlatırdı İsimleri tek tek sayardı Yaşadıklarını mücadelelerini bedellerini Sanki bana bir emanet bırakıyordu Yıllar geçti Büyüdüm Şimdi geriye dönüp baktığımda anlıyorum ki o gecelerde dinlediğim her hikâye bugün kalemimde geçmişimizin hafızasına dönüşmüş Bu kitap biraz da o soba başında başladı Necdet Yentürk

Dedem kitap okurken hep aynı şekilde otururdu İki yastığı üst üste koyar dizlerinin üzerine çöker kitabı öyle okurdu Saatlerce kıpırdamadan Çocuk aklımla anlam veremezdim Bir gün dayanamadım Seyda neden uzanarak okumuyorsun Zor olmuyor mu böyle diye sordum Gülümsedi O yumuşak içimi ısıtan gülümsemesiyle baktı bana Evladım dedi Bu kitabı yazan emek vermiş Gecesini gündüzüne katmış Ben nasıl uzanarak saygısızlık edeyim O gün belki tam anlamadım ama o cümle içimde bir yere yerleşti Şimdi biliyorum O bana sadece okumayı değil kaleme kelama saygıyı emeğe hürmeti bilgiye karşı edebi öğretiyormuş Bana İhsan Nuri Paşa yı Şeyh Said i Dr Fuad ı ve daha nicelerini anlatırdı İsimleri tek tek sayardı Yaşadıklarını mücadelelerini bedellerini Sanki bana bir emanet bırakıyordu Yıllar geçti Büyüdüm Şimdi geriye dönüp baktığımda anlıyorum ki o gecelerde dinlediğim her hikâye bugün kalemimde geçmişimizin hafızasına dönüşmüş Bu kitap biraz da o soba başında başladı Necdet Yentürk