Kalemimle Savaştım — Kağan Zoylan

Uyuyamadığım gecelerin sabahında İnce karanlık kalkardı gök yüzünden Güneş ışığı tül eteğini savururdu yer yüzüne Odamı aydınlatırdı ince ışıltısı Yeni bir gün başlardı Bir şekilde yeni bir ümit Uykusuzluğun pasını bıraktım yatağımın köşesine Hoşça kal dedim sırdaşım olan tavana Belki hâlâ biraz uykusuz Belki hâlâ biraz kırık olabilirim Ama zor da olsa inanıyorum İçimdeki yaradan sızan ışık Bir gün yolumu aydınlatacak

Uyuyamadığım gecelerin sabahında İnce karanlık kalkardı gök yüzünden Güneş ışığı tül eteğini savururdu yer yüzüne Odamı aydınlatırdı ince ışıltısı Yeni bir gün başlardı Bir şekilde yeni bir ümit Uykusuzluğun pasını bıraktım yatağımın köşesine Hoşça kal dedim sırdaşım olan tavana Belki hâlâ biraz uykusuz Belki hâlâ biraz kırık olabilirim Ama zor da olsa inanıyorum İçimdeki yaradan sızan ışık Bir gün yolumu aydınlatacak

Uyuyamadığım gecelerin sabahındaİnce karanlık kalkardı gök yüzündenGüneş ışığı tül eteğini savururdu yer yüzüneOdamı aydınlatırdı ince ışıltısıYeni bir gün başlardıBir şekilde yeni bir ümitUykusuzluğun pasını bıraktım yatağımın köşesine Hoşça kal dedim sırdaşım olan tavanaBelki hâlâ biraz uykusuzBelki hâlâ biraz kırık olabilirimAma zor da olsa inanıyorumİçimdeki yaradan sızan ışıkBir gün yolumu aydınlatacak

Uyuyamadığım gecelerin sabahında İnce karanlık kalkardı gök yüzünden Güneş ışığı tül eteğini savururdu yer yüzüne Odamı aydınlatırdı ince ışıltısı Yeni bir gün başlardı Bir şekilde yeni bir ümit Uykusuzluğun pasını bıraktım yatağımın köşesine Hoşça kal dedim sırdaşım olan tavana Belki hâlâ biraz uykusuz Belki hâlâ biraz kırık olabilirim Ama zor da olsa inanıyorum İçimdeki yaradan sızan ışık Bir gün yolumu aydınlatacak