Kanatlı Sözler — Halil Ülke

Sevgi ile söyleyemediğim sözleri mekik gibi dokumak istedim gönlüme sinmemiş sözü yazmak bile istemedim Sevgi sınırsız da olsa karın doyurmaz dediler Bilemediler aşkı tanımayanın karnı hiç doymaz Ruhun ferahlığı da darlığı da sürekli olmaz Sönmez denilen yangınlar söner ve bu nedenle bitmez denilen sevgilerin bitmesinden hep korktum Bilinmeyen kıymetler elbet anlaşılacak Hoş bakışlı masum gülüşler hatırda kalsın dua ile ıslak dillerden çıkan sözlerin adresi belli ve tam isabet olsun istedim Sivri dilli olamadım üzmek yerine üzülmeyi tercih ettim Söyleyemediklerimi gönül havuzuma attım Ne dal kırılsın ne de karınca incinsin derken baktım gönlüm paramparça olmuş Fitne ve fesada oyuncak olan sözlere kulağımı tıkadım acımı sözlerin içine sakladım Anlayan zaten anlayacaktı Deli divane olmak kolay olanıydı Her sevginin sonunun hüsran olmadığına inandım Bir tohum misali yaşadıklarımı toprağa değil sözlere ektim Gün gelir fidana durur ve meyvesini verir Şimdi değil belki ama benden sonrakiler yesin istedim