Kapat Bacaklarını Aşk a — Betül Mutlu

Aynaya baktı Güzel olan ne varsa yanaklarından akıyordu Tutamadı Avuç içlerine sığmadı bir türlü kırılganlığı O o kadar küçüktü işte Bir o kadar da masum Ama yine de cesaretliydi Hep en hafifini en meşrebini seçti kelimelerin Ne dese ne söylese hissettikleri karşısında az kalırdı çünkü Avazı çıktığı kadar küfretmeliydi O o kadar yalnızdı ki Ne kadar sevse iflah olmazdı teni Küçüktü bir kere güvercinler gibiydi yüreği Dokunsan duracaktı bıraksan gitmeye meyilli Hayatı boyunca ip üzerinde bir türlü yürümeyi beceremeyen bir cambazdı o İpleri dolandı bir gün bacaklarına İşte o gün bu gündür Hangi ağır lafı hangi cümleye satacağını Dünyanın neresine sokup rahatlayacağını şaşırdı Yani Küfretmeyi de beceremedi Güzel cümleler türetip kafiyesine denk hayatların içinde ölmeyi de