Kapının Ardı — Mehmet Mert

Hatırlamanın ağır geldiği anlarda durup geriye bakanların kitabı Yaşanmış olanla hatırlananın iç içe geçtiği bir deneme metni İsimsiz bir anlatıcı geçmişe tutulan notlar yarım kalmış cümleler zihinde kalan sahnelerle yol alır Çocukluğun yarım kalmış cümleleriyle gençliğin susarak büyüttüğü itirazlarıyla inancın utancın aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bir eşikte durur Bu çağ insana bir kalıp sunuyor ne fazla düşünen ne fazla hisseden Tüketmekle avutulan hazla susturulan bu insan zamanla kendini geliştirme ihtiyacını da kaybediyor İçine kapanmıyor tam tersine yüzeyde kalıyor Çünkü yüzeyde kalmak emek istemiyor Tüketim çağının insanı derinleşmez Oyalanır eğlenir harcar ama kendini inşa edemez Çünkü bu çağ insandan emek değil itaat ister Ve ölüm yaklaştıkça ciddiyet artar ciddiyet arttıkça duasına sığınacağı bir liman arar insan Dua insana içinde nefes alacağı bambaşka bir evren sunar Biz dualarla yaşayan insanlarız Zaten gidecek başka kapımız da yok Biraz güneş biraz bahar gerekiyor Allah ım Aynı duayı defalarca yapacağız Ya bu kapının ardına geçeceğiz ya da eşikte bekleyeceğiz

Hatırlamanın ağır geldiği anlarda durup geriye bakanların kitabı Yaşanmış olanla hatırlananın iç içe geçtiği bir deneme metni İsimsiz bir anlatıcı geçmişe tutulan notlar yarım kalmış cümleler zihinde kalan sahnelerle yol alır Çocukluğun yarım kalmış cümleleriyle gençliğin susarak büyüttüğü itirazlarıyla inancın utancın aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bir eşikte durur Bu çağ insana bir kalıp sunuyor ne fazla düşünen ne fazla hisseden Tüketmekle avutulan hazla susturulan bu insan zamanla kendini geliştirme ihtiyacını da kaybediyor İçine kapanmıyor tam tersine yüzeyde kalıyor Çünkü yüzeyde kalmak emek istemiyor Tüketim çağının insanı derinleşmez Oyalanır eğlenir harcar ama kendini inşa edemez Çünkü bu çağ insandan emek değil itaat ister Ve ölüm yaklaştıkça ciddiyet artar ciddiyet arttıkça duasına sığınacağı bir liman arar insan Dua insana içinde nefes alacağı bambaşka bir evren sunar Biz dualarla yaşayan insanlarız Zaten gidecek başka kapımız da yok Biraz güneş biraz bahar gerekiyor Allah ım Aynı duayı defalarca yapacağız Ya bu kapının ardına geçeceğiz ya da eşikte bekleyeceğiz

Hatırlamanın ağır geldiği anlarda durup geriye bakanların kitabı Yaşanmış olanla hatırlananın iç içe geçtiği bir deneme metni İsimsiz bir anlatıcı geçmişe tutulan notlar yarım kalmış cümleler zihinde kalan sahnelerle yol alır Çocukluğun yarım kalmış cümleleriyle gençliğin susarak büyüttüğü itirazlarıyla inancın utancın aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bir eşikte durur Bu çağ insana bir kalıp sunuyor ne fazla düşünen ne fazla hisseden Tüketmekle avutulan hazla susturulan bu insan zamanla kendini geliştirme ihtiyacını da kaybediyor İçine kapanmıyor tam tersine yüzeyde kalıyor Çünkü yüzeyde kalmak emek istemiyor Tüketim çağının insanı derinleşmez Oyalanır eğlenir harcar ama kendini inşa edemez Çünkü bu çağ insandan emek değil itaat ister Ve ölüm yaklaştıkça ciddiyet artar ciddiyet arttıkça duasına sığınacağı bir liman arar insan Dua insana içinde nefes alacağı bambaşka bir evren sunar Biz dualarla yaşayan insanlarız Zaten gidecek başka kapımız da yok Biraz güneş biraz bahar gerekiyor Allah ım Aynı duayı defalarca yapacağız Ya bu kapının ardına geçeceğiz ya da eşikte bekleyeceğiz

Hatırlamanın ağır geldiği anlarda durup geriye bakanların kitabı Yaşanmış olanla hatırlananın iç içe geçtiği bir deneme metni İsimsiz bir anlatıcı geçmişe tutulan notlar yarım kalmış cümleler zihinde kalan sahnelerle yol alır Çocukluğun yarım kalmış cümleleriyle gençliğin susarak büyüttüğü itirazlarıyla inancın utancın aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bir eşikte durur Bu çağ insana bir kalıp sunuyor ne fazla düşünen ne fazla hisseden Tüketmekle avutulan hazla susturulan bu insan zamanla kendini geliştirme ihtiyacını da kaybediyor İçine kapanmıyor tam tersine yüzeyde kalıyor Çünkü yüzeyde kalmak emek istemiyor Tüketim çağının insanı derinleşmez Oyalanır eğlenir harcar ama kendini inşa edemez Çünkü bu çağ insandan emek değil itaat ister Ve ölüm yaklaştıkça ciddiyet artar ciddiyet arttıkça duasına sığınacağı bir liman arar insan Dua insana içinde nefes alacağı bambaşka bir evren sunar Biz dualarla yaşayan insanlarız Zaten gidecek başka kapımız da yok Biraz güneş biraz bahar gerekiyor Allah ım Aynı duayı defalarca yapacağız Ya bu kapının ardına geçeceğiz ya da eşikte bekleyeceğiz

Hatırlamanın ağır geldiği anlarda durup geriye bakanların kitabı Yaşanmış olanla hatırlananın iç içe geçtiği bir deneme metni İsimsiz bir anlatıcı geçmişe tutulan notlar yarım kalmış cümleler zihinde kalan sahnelerle yol alır Çocukluğun yarım kalmış cümleleriyle gençliğin susarak büyüttüğü itirazlarıyla inancın utancın aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bir eşikte durur Bu çağ insana bir kalıp sunuyor ne fazla düşünen ne fazla hisseden Tüketmekle avutulan hazla susturulan bu insan zamanla kendini geliştirme ihtiyacını da kaybediyor İçine kapanmıyor tam tersine yüzeyde kalıyor Çünkü yüzeyde kalmak emek istemiyor Tüketim çağının insanı derinleşmez Oyalanır eğlenir harcar ama kendini inşa edemez Çünkü bu çağ insandan emek değil itaat ister Ve ölüm yaklaştıkça ciddiyet artar ciddiyet arttıkça duasına sığınacağı bir liman arar insan Dua insana içinde nefes alacağı bambaşka bir evren sunar Biz dualarla yaşayan insanlarız Zaten gidecek başka kapımız da yok Biraz güneş biraz bahar gerekiyor Allah ım Aynı duayı defalarca yapacağız Ya bu kapının ardına geçeceğiz ya da eşikte bekleyeceğiz