Kar da Yanar — Ahmet Mercan

Kar da Yanaradını kalbim kıl ki uçurumda açsın çiçeklerher koşulda alın teri sergisini güne tutayımyar diyeyim derin kuyulardaadını kalbim kıl ey yardenizler dağlara karıştığındaboşluk anlamla vuruştuğundayaslanayım civadan yağmurlara atam İbrahim gibikayıp gidenleri sevmeyentek başına ümmet olmak var yaateşte yıkanayım akla sığmayanadını kalbim kılhaşa ki zorluk olur mu sanabilemem ben bilmezliğim sığınağımher an şaşıran çocuğum benbüyüdükçe kendini aşıyor şaşkınlığım

adını kalbim kıl ki uçurumda açsın çiçekler her koşulda alın teri sergisini güne tutayım yar diyeyim derin kuyularda adını kalbim kıl ey yar denizler dağlara karıştığında boşluk anlamla vuruştuğunda yaslanayım civadan yağmurlara atam İbrahim gibi kayıp gidenleri sevmeyen tek başına ümmet olmak var ya ateşte yıkanayım akla sığmayan adını kalbim kıl haşa ki zorluk olur mu sana bilemem ben bilmezliğim sığınağım her an şaşıran çocuğum ben büyüdükçe kendini aşıyor şaşkınlığım

Kar da Yanaradını kalbim kıl ki uçurumda açsın çiçekler her koşulda alın teri sergisini güne tutayım yar diyeyim derin kuyulardaadını kalbim kıl ey yar denizler dağlara karıştığında boşluk anlamla vuruştuğundayaslanayım civadan yağmurlaraatam İbrahim gibi kayıp gidenleri sevmeyen tek başına ümmet olmak var ya ateşte yıkanayım akla sığmayan adını kalbim kıl haşa ki zorluk olur mu sana bilemem ben bilmezliğim sığınağım her an şaşıran çocuğum ben büyüdükçe kendini aşıyor şaşkınlığım

Kar da Yanar adını kalbim kıl ki uçurumda açsın çiçekler her koşulda alın teri sergisini güne tutayım yar diyeyim derin kuyularda adını kalbim kıl ey yar denizler dağlara karıştığında boşluk anlamla vuruştuğunda yaslanayım civadan yağmurlara atam İbrahim gibi kayıp gidenleri sevmeyen tek başına ümmet olmak var ya ateşte yıkanayım akla sığmayan adını kalbim kıl haşa ki zorluk olur mu sana bilemem ben bilmezliğim sığınağım her an şaşıran çocuğum ben büyüdükçe kendini aşıyor şaşkınlığım

Kar da Yanaradını kalbim kıl ki uçurumda açsın çiçeklerher koşulda alın teri sergisini güne tutayımyar diyeyim derin kuyulardaadını kalbim kıl ey yardenizler dağlara karıştığındaboşluk anlamla vuruştuğundayaslanayım civadan yağmurlara atam İbrahim gibikayıp gidenleri sevmeyentek başına ümmet olmak var yaateşte yıkanayım akla sığmayanadını kalbim kılhaşa ki zorluk olur mu sanabilemem ben bilmezliğim sığınağımher an şaşıran çocuğum benbüyüdükçe kendini aşıyor şaşkınlığım