Karabatak
Güneşim doğmayan bir güneşti batmayan bir güneş Yürüdüğüm yollar lastiktendi adımladıkça sünen Varacağım yer hani neredeyse görünüyordu fakat adımımı atar atmaz bir adım uzaklaşıyordu benden Güzel bir fotoğraf gibi görüyordum o menzili İçimden bir ses daha pilin bitmedi diyordu bitmedi
