Karakalem — Gürsel Ceren Güneş

Hayatla sevgili oluyor insan ayrılık vakti yaklaştıkça ve belki de terk edilmenin üzüntüsünden çürüyor kemikleri Görmediğiniz bir yeri imgeleminizle buluşturan gözünüzün önünde her an cereyan ettiği hâlde üzerine düşünmediğiniz olayların biriktire biriktire unuttuğunuz değerli anların hikâyeleri bunlar insanla ete kemiğe bürünen insana dair Yaşantıların bir çağlayandan dupduru bir su gibi üzerinize inip sizi sersemlettiği bu öykülerden ne kalabilir geriye Tüm bedeninizde çalkalanıp duran bir duygu tortusu