Karakelam — Ahmet Kazanbal

Pencere perde kapalıyken girer ışık odana yeter ki istesin Bu şehir bizi hiç görmedi birlikte hiç bilmedi neyin nasıl olduğunu anlattıklarımdan biliyordu hepsi bu Şehirler okuyuculardı bizse yaşanılanlar Kara kutusu yaşanılanların olmalıydı bir yerlerde Gözüken duyulan anılan sanılan sayılan geçilen gidilen duranlardan oluşan ömür aslında daha çok kaçırılan şeylerden oluşuyor Bir kara kutu açılmak için geç kalınan cinsten midir bilmem ama şimdi açmak okumak sarılmak kazanmak düşünmek ağlamak gülümsemek sahip olduklarını köpürtmek için sanki tam zamanı Yeniden karşılaşmak ne hoş O vakit tekrar merhaba