Karanlıkta Kaybolurken — Becerikli Uğur

Gecenin bir yarısında çalan telefon rahatsız edici olduğu kadar merak ettiricidir de Ve kimi için görev olan iş kimi için var ya da yok olmanın hikayesidir Taşrada küçük bir mahallede yaşanan şiddet gelip metropoldekini bulur İnsan acıyı dört duvarın içini paylaştığı insanlarla tanır Aile içi şiddete ve madde bağımlılığına maruz kalmış nice çocuk gecenin karanlığında kaybolur Sayıları her geçen yıl biraz daha artıyordu Her geçen gün ay sene biraz daha çoğunluktular biraz daha gündemdeydiler biraz daha haberdiler ama hepsi birbirinin aynıydılar Aralarına yenileri katılmıyor bölünüp çoğalıyorlardı sanki Zayıf çelimsiz derine kaçmış gözleri öfkeli Soğuktan donmamak için üzerlerine giydikleri parkaların lime lime montların kirli pantolonların üstünde mağazadan aldıkları yepyeni kazaklar Bazıları büyük ve bol gelmiş kol uçları parkanın kollarından fırlamıştı Ayakkabıları boyasız çamurlu yırtıktı Avanosun üstünde karanlık bir gökyüzü içinde yıldızlar sapsarı parlıyordu yüzlercesi Kırmızı yeşil iki ışık durmaksızın yanıp sönerek kayıyordu gökte Uçak derken sesi boğuldu Omzundaki eli itmek istedi Kolu kalkmadı Gözyaşları dolup geldi Yıldızlar bulanıklaştı