Karanlıktakiler 3 Son Savaş — Demet Yener

Türk kültürü ve Türk mitolojisi büyülü bir mistik alan gibi İçine girdikçe daha da çekiliyorsunuz sanki Okudukça meraklanıyor ve meraklandıkça da okuyorsunuz Bizi biz yapan öğelerin bilincine varmanın verdiği hazzın sözcüklerle yapılabilir bir tarifi olmadığından sizlere sadece kapıdan bir bakmanızı öneririm Bence sonrasında geri çıkmak istemeyeceksiniz Bu kitapta iyilik ile kötülüğün karanlık ile aydınlığın mücadeleyi aşan savaşına tanık olacaksınız Üstelik daha küçük yaştaki çocukların bu savaştaki rolüne tanıklık ederken çok şaşıracaksınız Ortaya koydukları inanç ve mücadele günümüz insanına ilham olması gereken bir inanç ve mücadele Bu mücadele karanlıktan aydınlığa doğru olması istenen bir kurtulma mücadelesi Türk halk bilimi araştırmaları tarihinde Türk fantastik ve korku edebiyatlarında başarılı araştırmalar ve eserler verilmeye başlandığı günümüzde oldukça heyecan verici bir yolculuğa çıktığımı söylemeden geçemeyeceğim Mutluyum çünkü eleştirip eli kolu boş durmaktansa Denedim diyebilecek bir adım attım Herkes bir çakıl taşı getirseydi dünyanın en büyük sarayını inşa edebilirdik unutmayın Dışardan bakıp eleştirmektense elinizi taşın altına koyun Sisteme dahil olun ve size huzurla keyif veren şey her neyse onu en iyi haline getirme çabasına siz de dahil olun Hayatta her ne olursanız olun ama en iyisi için çabalayacak kadar güçlü ve kararlı olun

Her şeyden önce en başta başlangıçta karanlık vardı Karanlık gecelerde kuytu köşelerde derin mağaralarda ıssız vadilerde ve ışıksız yerlerde saklanırdı Korkak ve güçsüzdü Çekingendi Asla cesur ve güçlü değildi Peki nasıl ve neden değişti düzen İnsanın masumiyetini kaybetmesiyle birlikte karanlık da insana nüfuz edebildi ve günahın kibirli dünyası insanlara kapısını arkasına kadar açtı O zaman ikiye ayrıldı evren Karanlık ve aydınlık diye iki taraf ortaya çıktı İyiler ve kötüler diye taraf oldu insanlar da İyi kaldıkça sabrı denenenler sınırları zorlananlar büyük kayıplar verenler oldu Sürekli kazanan büyüyen ve güçlenen kötüler yüzünden iyi olmayı gözden çıkaranlar iyiliği değersizleştirenler oldu Karşılıklı mücadele hiç bitmedi hep sürdü Bitmeyen bir savaşın esir ettiği evrende kazananı asla belli olmayan bu savaşı bitirmeyi hiç kimse düşünmedi Çoğu zaman Yok artık dedirtecek kadar kötülüğe karıştı insan İştahını kabartan hırslarının esiri oldu kimi zaman da tutkularının kurbanı Her iki durumda da kendiyle sınırlı kalmadı zararları her seferinde birçok kişiyi de kendileri gibi kötüye boyadılar Ezilip yok olanlar oldu bir de suyun akışına ayak uydurup kırıp dökmeyi bir bayrak yarışı gibi devralanlar Peki bu hep böyle mi sürecek İyilik ya da kötülük hiç bitmeyecek mi Ya insanlar ve evren biterse