Karartma Geceleri — Nuray Dülgar

Bir umutsuzluk Bütün her şeyi alıp götürüyor Yanlış yapmakla isyana kalkmak arasında kalmış durumda Bu duygunun esiri olmayı kaldıramıyor içten içe tükeniyor Mevlana olmak ne kadar zormuş oysa Şems in yokluğunda kavruluyor gibi bedeni ruhu Yaşadığı bunca kaosun bir sebebinin olması gerektiğini düşünüyor umut ediyor Bir şeylerin varlığına sığınmayı bekliyor sadece Çölde olmak gibi değil denizin ortasında susuz kalmak onunki Sürekli bir şeyler eksiliyor içinden insan olmanın zerresinden almanın zorluğu dökülüyor saçlarının tellerine O saçlar ise ağarmış ellerinde toplanıyor dağılan külleri Şimdi Şurada kalkıp doğrulacak Bütün kırılan hayallerine umutlarına gençliğine insanlığına tutunacak Ama yapamıyor Aynasının aksinde gördüğü bir lisan bulunmuyor insan olmanın kurulu bir lisanı konuşulmuyor çevresinde Kördüğümlerin köprüsünde görünmez bir yol insanlığı Küçük yüreğindeki merhametin testisi kırılalı çok olmuş Ne bir durak ne bir tabelası var insanlığın Her yer karanlık her yer kalbinin ağrısıyla süslü Bütün bunlarla daha çok unutuyor insanlığı Kanatlarının kırılganlığı ile yürürken acıyan canının telaşında Belki bulur belki bulamaz insanlığı bu kargaşada Öyle ya insan olmak apayrı bir gölge Görebilmek için huzurlu bir aydınlıkla bakmak gerek

Bir umutsuzluk bütün her şeyi alıp götürüyor Yanlış yapmakla isyana kalkmak arasında kalmış durumda Mevlâna olmak ne kadar zormuş oysa Şems in yokluğunda kavruluyor gibi bedeni ruhu Sürekli bir şeyler eksiliyor içinden tükeniyor İnsan olmanın zerresinden almanın zorluğu dökülüyor saçlarının tellerine Şimdi şurada kalkıp doğrulacak Bütün kırılan hayallerine umutlarına insanlığına tutunacak Ama yapamıyor Aynasının aksinde gördüğü bir lisan bulunmuyor İnsan olmanın kurulu bir lisanı konuşulmuyor çevresinde Merhametin testisi kırılalı çok olmuş Ne bir durak ne bir tabelası var insanlığın Kanatlarının kırılganlığı ile yürürken acıyan canının telaşında Her yer karanlık belki bulur belki bulamaz insanlığı bu kargaşada Öyle ya insan olmak apayrı bir gölgedir Görebilmek için huzurlu bir aydınlıkla bakmak gerekir Yüreğimde ağlar örüldü kederimdenBu sarsıcı hikâyede gün hiç aydınlanmadı

Bir umutsuzluk bütün her şeyi alıp götürüyor Yanlış yapmakla isyana kalkmak arasında kalmış durumda Mevlâna olmak ne kadar zormuş oysa Şems in yokluğunda kavruluyor gibi bedeni ruhu Sürekli bir şeyler eksiliyor içinden tükeniyor İnsan olmanın zerresinden almanın zorluğu dökülüyor saçlarının tellerine Şimdi şurada kalkıp doğrulacak Bütün kırılan hayallerine umutlarına insanlığına tutunacak Ama yapamıyor Aynasının aksinde gördüğü bir lisan bulunmuyor İnsan olmanın kurulu bir lisanı konuşulmuyor çevresinde Merhametin testisi kırılalı çok olmuş Ne bir durak ne bir tabelası var insanlığın Kanatlarının kırılganlığı ile yürürken acıyan canının telaşında Her yer karanlık belki bulur belki bulamaz insanlığı bu kargaşada Öyle ya insan olmak apayrı bir gölgedir Görebilmek için huzurlu bir aydınlıkla bakmak gerekir Yüreğimde ağlar örüldü kederimden Bu sarsıcı hikâyede gün hiç aydınlanmadı

Bir umutsuzluk bütün her şeyi alıp götürüyor Yanlış yapmakla isyana kalkmak arasında kalmış durumda Mevlâna olmak ne kadar zormuş oysa Şems in yokluğunda kavruluyor gibi bedeni ruhu Sürekli bir şeyler eksiliyor içinden tükeniyor İnsan olmanın zerresinden almanın zorluğu dökülüyor saçlarının tellerine Şimdi şurada kalkıp doğrulacak Bütün kırılan hayallerine umutlarına insanlığına tutunacak Ama yapamıyor Aynasının aksinde gördüğü bir lisan bulunmuyor İnsan olmanın kurulu bir lisanı konuşulmuyor çevresinde Merhametin testisi kırılalı çok olmuş Ne bir durak ne bir tabelası var insanlığın Kanatlarının kırılganlığı ile yürürken acıyan canının telaşında Her yer karanlık belki bulur belki bulamaz insanlığı bu kargaşada Öyle ya insan olmak apayrı bir gölgedir Görebilmek için huzurlu bir aydınlıkla bakmak gerekir Yüreğimde ağlar örüldü kederimden Bu sarsıcı hikâyede gün hiç aydınlanmadı Tanıtım Bülteninden

Bir umutsuzluk bütün her şeyi alıp götürüyor Yanlış yapmakla isyana kalkmak arasında kalmış durumda Mevlâna olmak ne kadar zormuş oysa Şems in yokluğunda kavruluyor gibi bedeni ruhu Sürekli bir şeyler eksiliyor içinden tükeniyor İnsan olmanın zerresinden almanın zorluğu dökülüyor saçlarının tellerine Şimdi şurada kalkıp doğrulacak Bütün kırılan hayallerine umutlarına insanlığına tutunacak Ama yapamıyor Aynasının aksinde gördüğü bir lisan bulunmuyor İnsan olmanın kurulu bir lisanı konuşulmuyor çevresinde Merhametin testisi kırılalı çok olmuş Ne bir durak ne bir tabelası var insanlığın Kanatlarının kırılganlığı ile yürürken acıyan canının telaşında Her yer karanlık belki bulur belki bulamaz insanlığı bu kargaşada Öyle ya insan olmak apayrı bir gölgedir Görebilmek için huzurlu bir aydınlıkla bakmak gerekir Yüreğimde ağlar örüldü kederimdenBu sarsıcı hikâyede gün hiç aydınlanmadı

HAZIRLANIYOR