Karınca Çiftliği — Mehmet Büyükışık

Öyleyse bahçede çocuk olmalı çocuk şart Duyduğum bir maviye doğru gelişen bahçelerde Telefon etmiştin sesinde bir postacının bütün evrenleri Sesinde bir limonküfü müfettişin kimsesizliği öğrendiği Ellerini havaya kaldırdın ellerini bir fabrikaya 1910 tarihli bir mavnaya bindirdiler seni Bitti trenlerin dışında durduğu bir kasaba bunu bildi Kasabada denize nazır bir pansiyon işletildi Aklımdan çıkmıyor bu zaruri köşeler 1910 tarihli bir çiçeğin bir bileti kestiği Sanki sokağa çıkan herkes birer ağlama çiçeği Denizi kesen sokaklar sanki hiç olmadılar