Karma Atak Ölüm Bir Son Değil — Klaus Peter Wolf

Reenkarnasyona İnanır mısınız Akşama doğru üçüncü güneş Serpinti Ormanı nın ardından battı Derin vadiye nemli bir soğuk hâkim oldu Ve soğukla birlikte Congalar geldi Vivien bir sandalyenin üzerinde oturuyordu bacaklarını karnına çekmişti Ürpererek kollarının diken diken olmuş tüylerini okşuyor ve boş gözlerle kâğıda bakıyordu Satırlarda büyük yılanların kokusu vardı Congaların ağızlarından küflü çürük bir koku yayılıyordu Kız sayfayı defterden kopardı ve buruşturdu Dev yılanlar sadece geceleri ortaya çıkıyorlardı Ateşten ve ışıktan korkuyorlardı Fakat yazı masasının üzerindeki küçük lamba onları korkutamazdı Birçok insan için Vivian sadece sıradan bir deliydi Profesör Peter Ullrich içinse o hepimiz gibi ışıktan bir varlıktı Sadece son yeniden doğumunda bir şeyler ters gitmişti o kadar Kızın hafızası tümüyle silinmemişti Diğer yeni doğanlar gibi hepimizin geldiği ve gideceği hiçlikten gelmemiş aksine yaşamına aslında var olmaması gereken korkunç bir geçmişin anılarıyla başlamıştı Bu dünyaya ait olmayan bir geçmiş