Kateleya — Oğuz Tümbaş

kirpik yongasıdır gözlerinden düşen ılık meltemışık olup eski bir fotoğrafa geçmişin izini sürsembekle Kataleya ben de geçeceğim elbet bu yoldansevgiyle büyüttüğüm yüzler bırakacağım aynalardabahar kokulu dallardan düşevler yapacağım sanakıpırda hayat hızla geçiyor zaman sakın geç kalmadönüşü olmayan hatalara erken sinyal veririm sonratanıştığımız günün anlamı daha bir büyüyor sevgilimmayıs kokulu turfanda düşlere dalıyor yorgun kalbimbir daha kavuşacak mıyım yeniden saracak mı kollarımyıldızlardan ödünç aldığımız pelerini ipekten akşamları