Kaybolan Kule Elric Destanı Dördüncü Kitap — Michael Moorcock

Ay ışığı altındaki bir kıyıda solgun bir prens haykırıyordu Kadim ezgi buz tutmuş gökyüzünde yankılandı Anımsa yazgıyı saptayan o geceyi Ve yardım et zordaki kardeşine Unutulup gitmiş Mahvolmuş Halkın geride bıraktığı lanetli bilgiyi kurcalamak boyutlar arasındaki engeli yıktığında Ezeli Şampiyon ile tanışma vakti gelmişti Yine belleğimi yitiriyorum Bir isim başka bir isim Benim binlerce adım var Binlerce kahraman oldum ben Anılar rüyalar varoluşlar Anlıyor musunuz Bunu anlamaya bir tek ben mi mahkumum Ben Ezeli Şampiyon diye çağrılanım ben sonsuza dek var olmuş kahramanım ve evet ben aynı zamanda sizim Biz üçümüz aynı yaratığız ve binlerce ayrı yaratığız Biz üçümüz tek bir şeyiz sonsuza kadar mücadele etmeye ve asla nedenini anlamaya mahkûmuz Değişen hiçbir şey yoktu İki kez güldü ve son kez konuşurken gözlerinden yaşlar döküldü Ah Hayat ne kadar kederli