Kayıp Hayatlar — Sonay Yakup Yakupsoy

Kayıp Hayatlar
Sonay Yakup YakupsoyKİTAPYURDU DOĞRUDAN YAYINCILIK (KDY)
Kayıp Hayatlar
Sonay Yakup Yakupsoy2012 yılının soğuk bir kış günüydü Sabah erken daha gözümü açmadan bir hikâye şekillenmeye başlamıştı düşüncemde Kalemi elime aldığım anda peş peşe döküldü kelimeler Yazılacakları bitirmeden de kalemi bırakamadım elimden Kahvaltıda o günkü randevuma giderken trende eve dönüş yolunda notlar almaya devam ettim Akşam olmadan Top Oynayan Çocuk şiiri tamamlanmış koca bir ömür sığmıştı dizelerine Öyle bir hikâyeydi ki bu kadın kahramanına söz hakkı doğmuştu Cevap Kayıp Hayatlar şiiri olacaktı Ama hikâye beni kollarına almış bırakmıyordu Düz yazıya geçtiğimi ancak üçüncü bölümden sonra fark edebildim Bir film seyreder gibi geçiyordu maceralar gözümün önünden Ne gördümse onu yazdım Romanın tamamlanması iki yılımı aldı Ilgıt ılgıt aşk estiren buram buram hasret kokan yudum yudum gerçek sevgiyi tattıran merakla zevkle okuyacağınız harika bir kitap çıktı ortaya Kendinize ve sevdiklerinize verebileceğiniz en güzel hediye KAYIP HAYATLAR1 Sonay Yakup Yakupsoy Masal kitaplarından fırlamıştı sanki bütün efsanelerin kahramanı oydu Başları bulutlara dokunmak ister gibi göğe uzanmış yemyeşil dal dal kollarını dua edercesine açmış doğanın eskimeyen dostu yüce ağaçların gizlediği küçük akarsular mırıl mırıl türküler fısıldarken Ayşan onlara eşlik ediyordu Kuytu köşelerde baş döndürücü yüksekliklerden düşen muhteşem şelaleler kavuşamayan aşıklara ağıt yakarmış gibi gürül gürül ağlarken Ayşan da onlarla ağlıyordu Taa ayak uçlarından son darbeyi vuracakmışçasına dalga dalga yükselen bir his onu boğacak gibiydi Bütün vücudu tir tir titriyor yaşlarla buğulu gözleri inatla kelimeleri seçmeye çalışıyordu Az önce kâğıt üzerinde köşe kapmaca oynayan kelimeler artık yerinden kıpırdamıyordu Yağız okudukça bu güne kadar bu yaşa kadar hiç yaşamadığı hiç hissetmediği duygularla sarsılıyordu benliği Kendini tanıyamaz olmuştu ki son darbe son okuduğu cümle ile geldi Sen benim kaybolacağım yol oldun diye yazmıştı Ayşan Vur gönlümün tellerine vur ki coşsun duygular nağmelerle Vur gönlümün tellerine vur ki sarılsın hatıralara ağlasın yana yana

KİTAPYURDU DOĞRUDAN YAYINCILIK (KDY)
2012 yılının soğuk bir kış günüydü Sabah erken daha gözümü açmadan bir hikâye şekillenmeye başlamıştı düşüncemde Kalemi aldığım anda peş peşe döküldü kelimeler Yazılacakları bitirmeden de kalemi bırakamadım elimden Kahvaltıda o günkü randevuma giderken trende eve dönüş yolunda notlar almaya devam ettim Akşam olmadan Top Oynayan Çocuk şiiri tamamlanmış koca bir ömür sığmıştı dizelerine Öyle bir hikâyeydi ki bu kadın kahramanına söz hakkı doğmuştu Cevap Kayıp Hayatlar şiiri olacaktı Ama hikâye beni kollarına almış bırakmıyordu Düz yazıya geçtiğimi ancak üçüncü bölümden sonra fark edebildim Bir film seyreder gibi geçiyordu maceralar gözümün önünden Ne gördümse onu yazdım Romanın tamamlanması iki yılımı aldı Ilgıt ılgıt aşk estiren buram buram hasret kokan yudum yudum gerçek sevgiyi tattıran merakla zevkle okuyacağınız harika bir kitap çıktı ortaya Ama bitmemişti Bitemezdi Susmuyordu Geçmişin Ayak Sesleri Maceralar kovaladı birbirini koşarcasına hızla yazdı kalem yüreklerdeki fırtına durulana kadar devam etti hikâye ve Kayıp Hayatlar 2 tamamlandı Sonay Yakup Yakupsoy Elleri ve gözleri ayni anda dokundu birbirine Ona hasretle sarılmak geldi genç kızın içinden Adını hatırlamıyordu ama tanıyordu onu belki de bir ömür öncesinden Gözlerini genç kızdan alamıyor nefessiz kalmış gibi hissediyordu kendini delikanlı Uzun yılların hasreti sona ermiş gibi mutlu bir gülümsemeyle bakıyorlardı birbirlerine Yağız uzun süre tuttu delikanlının elini İçine çöken ani sıkıntının sebebini arıyordu Taner in gözlerinde Kimsin sen Ne işin var burada Kimsenin canı yanmadan geri dön geldiğin yere Diyordu gözleri ikaz eder gibi Çocukluğunu hatırlattı bu şarkı ona Geçmişin Ayak Sesleri ni duyar gibi oldu Dedesi bahçede oturur gözleri uzaklarda dalgın ve düşünceli bu şarkıyı mırıldanırdı hep Her seferinde yemin edebilirdi dedesinin gözlerinin yaşlı olduğuna Vur gönlümün tellerine vur ki coşsun duygular nağmelerle Vur gönlümün tellerine vur ki sarılsın hatıralara ağlasın yana yana