Kazan da Bir Güz Sancısı — Ser Cem

Ve bir gün korkak adımlarla bir zaman birlikte gittiğimiz pansiyonun çıkmaz sokağına gittim Temizlenmemiş kar diz boyunu geçiyordu Bir süre öylece bekledim Acaba o an yukarda başka biriyle midir diye geçirdim içimden Sefilleştiğimi hissettim ve hışımla o sokağı terk ettim Eve dönerken sokak lambasının ışığında adını büyük harflerle tertemiz karın üzerine yazdım bir gün eriyip suları Volga ya karışsın diye