Kehf — Binnur Şafak Nigiz

Dışarıda devam eden bir hayat içimde kalbi duran ufak bir kız çocuğu vardı Göğsümde bir labirent kurmuş çıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim Islanmaya başlamış bir kelebeğin kanadını nefesinle kurutamazsın parçalarsın

Dışarıda devam eden bir hayat içimde kalbi duran ufak bir kız çocuğu vardı Göğsümde bir labirent kurmuş çıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim Islanmaya başlamış bir kelebeğin kanadını nefesinle kurutamazsın parçalarsın Ona bunu anlatamadım Bana bunu anlatamadı Üstüme yağmaya beni ıslatıp nefesiyle parçalamaya yemin etmişti Üstüme yağmasına beni ıslatıp nefesiyle parçalamasına izin vermiştim Sanki bir mezarım vardı yerini ondan başka kimse bilmiyordu Bir adam dizlerimin önüne oturdu yara izlerimi öptü Bana tıpkı bir mağarayı anımsatan siyah gözlerle baktı Biliyordum Kehf benim kanatlarımı ıslatan yağmurdu Kanatlarımdan ruhuma akıyordu Küçücüğüm

Dışarıda devam eden bir hayat içimde kalbi duran ufak bir kız çocuğu vardı Göğsümde bir labirent kurmuş çıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim Islanmaya başlamış bir kelebeğin kanadını nefesinle kurutamazsın parçalarsın

Dışarıda devam eden bir hayat içimde kalbi duran ufak bir kız çocuğu vardı Göğsümde bir labirent kurmuş çıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim Islanmaya başlamış bir kelebeğin kanadını nefesinle kurutamazsın parçalarsın Yazar Binnur Şafak Nigiz Sayfa Sayısı 776 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Ekim 2021 Kağıt Cinsi 2 Hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Dışarıda devam eden bir hayat içimde kalbi duran ufak bir kız çocuğu vardı Göğsümde bir labirent kurmuş çıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim Islanmaya başlamış bir kelebeğin kanadını nefesinle kurutamazsın parçalarsın Ona bunu anlatamadım Bana bunu anlatamadı Üstüme yağmaya beni ıslatıp nefesiyle parçalamaya yemin etmişti Üstüme yağmasına beni ıslatıp nefesiyle parçalamasına izin vermiştim Sanki bir mezarım vardı yerini ondan başka kimse bilmiyordu Bir adam dizlerimin önüne oturdu yara izlerimi öptü Bana tıpkı bir mağarayı anımsatan siyah gözlerle baktı Biliyordum Kehf benim kanatlarımı ıslatan yağmurdu Kanatlarımdan ruhuma akıyordu Küçücüğüm