Kelebeğin Hisleri — Nisa Nur Büyüktürk

Kelebek yarına âşık oldu Ama ölmedi Çiçeklerinden vazgeçti Gökyüzüne yazdı adını Kanatlarını kendine pusula bildi Uçamadı belki sonsuza Ama hep biraz daha yaklaştı Geceleri ayla konuştu Görebilir miyim yarını diye Ay sustu Işık bırakmadı kanatlarına Karanlık bile parlamıyordu artık Kanatları kırıldı sonunda Ve kimse fark etmeden Kelebek yok oldu

Kelebek yarına âşık oldu Ama ölmedi Çiçeklerinden vazgeçti Gökyüzüne yazdı adını Kanatlarını kendine pusula bildi Uçamadı belki sonsuza Ama hep biraz daha yaklaştı Geceleri ayla konuştu Görebilir miyim yarını diye Ay sustu Işık bırakmadı kanatlarına Karanlık bile parlamıyordu artık Kanatları kırıldı sonunda Ve kimse fark etmeden Kelebek yok oldu

Kelebek yarına âşık oldu Ama ölmedi Çiçeklerinden vazgeçti Gökyüzüne yazdı adını Kanatlarını kendine pusula bildi Uçamadı belki sonsuza Ama hep biraz daha yaklaştı Geceleri ayla konuştu Görebilir miyim yarını diye Ay sustu Işık bırakmadı kanatlarına Karanlık bile parlamıyordu artık Kanatları kırıldı sonunda Ve kimse fark etmeden Kelebek yok oldu

Kelebek yarına âşık oldu Ama ölmedi Çiçeklerinden vazgeçti Gökyüzüne yazdı adını Kanatlarını kendine pusula bildi Uçamadı belki sonsuza Ama hep biraz daha yaklaştı Geceleri ayla konuştu Görebilir miyim yarını diye Ay sustu Işık bırakmadı kanatlarına Karanlık bile parlamıyordu artık Kanatları kırıldı sonunda Ve kimse fark etmeden Kelebek yok oldu