Kelebek — Nurgül Yeşilbağ

Telaşsız ağır sessiz adımlarla yürüyorduk kendimize doğru yıkıntılar derinliklerimizde yaşayan gizlerimizdi Candan Kopanlar Elif küçük ince zarif kadın ayaklarıyla gelecekti Açlığını doyurmasa da genç bedenler en gizli yerlerinde Bal rengi gözlerinden umut mavi gözlerine akacaktı Elleriyle avuç içlerini ezberlemek istercesine dokunacaktı Elif in beyaz teninin altından görünen yeşil damarlarının üzerinde içerilerine ulaşmak telaşıyla dolaşacaktı parmakları Ellerinin tüm girintilerine girip çıkarak yükseltilerini çıkıp inerek arayacaktı umudunu yeşertecek görünmez yaşam tılsımını Karpuzlu Sakız Herkes yüz yüze bakıyordu Sahte bir selamlaşma ve yüzümüzde hain tehditkar bir gülümsemeyle yenildi yemekler Eksikliklerine kaldırıldı bütün kadehler şerefe Balgam