Kendi Halinde Çabalar — Dicle Çelik

Bir kelebeğin uçuşunu izlemek yüksekçe bir yerden ölüler diyarından bakmak ona ölümlüler olarak bakmak can sıkıcıdır düşününce Ben bugün baktım mezarlıkta adını bilmediğim birinin mezarındaki çiçeklerin üzerinde geziniyordu Rüzgârı arkasına almış sanki masumiyetin timsali gibi biz günahkârlara uzaktan bir şekilde dokunan belki bizi uyaran ama sesini hiç duymadığımız beyaz bir kelebekti o Onu öylece izlemek bir an için nerede olduğumu unutturdu ve bıraktığı his bugün için yeterliydi

Bir kelebeğin uçuşunu izlemek yüksekçe bir yerden ölüler diyarından bakmak ona ölümlüler olarak bakmak can sıkıcıdır düşününce Ben bugün baktım mezarlıkta adını bilmediğim birinin mezarındaki çiçeklerin üzerinde geziniyordu Rüzgârı arkasına almış sanki masumiyetin timsali gibi biz günahkârlara uzaktan bir şekilde dokunan belki bizi uyaran ama sesini hiç duymadığımız beyaz bir kelebekti o Onu öylece izlemek bir an için nerede olduğumu unutturdu ve bıraktığı his bugün için yeterliydi

Bir kelebeğin uçuşunu izlemek yüksekçe bir yerden ölüler diyarından bakmak ona ölümlüler olarak bakmak can sıkıcıdır düşününce Ben bugün baktım mezarlıkta adını bilmediğim birinin mezarındaki çiçeklerin üzerinde geziniyordu Rüzgârı arkasına almış sanki masumiyetin timsali gibi biz günahkârlara uzaktan bir şekilde dokunan belki bizi uyaran ama sesini hiç duymadığımız beyaz bir kelebekti o Onu öylece izlemek bir an için nerede olduğumu unutturdu ve bıraktığı his bugün için yeterliydi

Bir kelebeğin uçuşunu izlemek yüksekçe bir yerden ölüler diyarından bakmak ona ölümlüler olarak bakmak can sıkıcıdır düşününce Ben bugün baktım mezarlıkta adını bilmediğim birinin mezarındaki çiçeklerin üzerinde geziniyordu Rüzgârı arkasına almış sanki masumiyetin timsali gibi biz günahkârlara uzaktan bir şekilde dokunan belki bizi uyaran ama sesini hiç duymadığımız beyaz bir kelebekti o Onu öylece izlemek bir an için nerede olduğumu unutturdu ve bıraktığı his bugün için yeterliydi