Kendi Işığını Hatırlayan Kadın — Işılsu Tavlar

Bazı hikâyeler fısıltıyla başlar İçinden çıkamadığın bir suskunlukla kimseye anlatamadığın bir acıyla Bu kitap tam da öyle bir yerden doğdu Kendi hayatımda kırıldığım yerleri sustuğum anları affedemediğim ama artık kendime yük etmek istemediğim ne varsa bir bir döktüm satırlara Çünkü bazen yazmak hayatta kalmanın tek yoludur Bu bir kahramanlık hikâyesi değil Bu karanlıkla baş etmeye çalışan bir kadının dürüst yalın ve cesur hikâyesidir Bazı kadınlar ışığını kaybetmez sadece hatırlamayı unutur