Kendi Kanatlarıyla Uçan Kız — Gözde Kaya

Kendi Kanatlarıyla Uçan Kız
Gözde KayaOdessa Yayınevi
Kendi Kanatlarıyla Uçan Kız
Gözde KayaBazı kadınlar vardır hayata gözlerini açtığı andan itibaren savaşmak zorunda kalan Sevilmeden büyüyen anlaşılmadan susan terk etmeden önce terk edilmeyi öğrenen Bu sayfalarda işte tam da o kadınların hikâyesine tanık olacaksın Kimsesizlikle başlayıp içsel güce dönüşen bir yolculuk bu Yıkılmış bir evin en küçük odasında kilitli kalmış bir kız çocuğunun yıllar sonra kendi kanatlarını kendisiyle büyütüşünü okuyacaksın Her kelimesiyle seni kendi içine çağıran bu hikaye yalnızca bir yaşam öyküsü değil aynı zamanda içinde taşıdığın belki adını bile koyamadığın duygulara ışık tutacak Yaralanmış bir çocuk nasıl hayatta kalır eksik başlamış bir hayat nasıl tamamlanır köksüzlük içinde nasıl kök salınır Cevaplar bir bir dökülüyor satırlara Kırıldığın yerden nasıl büyürsün affedemediğin değil ama hiç suçlu olmayan yanını nasıl sararsın kimse duymasa da sesini nasıl yükseltirsin Bu metin o karanlıkta kalmış yönlerine dokunacak Ve belki sen de anlatılanları okurken sessizce ben de diyeceksin Gözünün yaşını kendi sildiği halde hâlâ gülümsemeyi bilen kadınlar Bu ses sizin için Bütün gücünü kendine saklayarak büyüyen kalabalıklar içinde tek başına ayakta kalan herkes için Yara izlerinden korkma Çünkü artık öğrendik Işık en çok oradan sızar Kimsesizliğimi yük etmeye çalıştığınız sırtımdan kanatlar çıkardım Artık beni yok sayan herkesi hak ettiği yerde bıraktım Kendi gökyüzümde süzülüyorum

Odessa Yayınevi
Bazı kadınlar vardır hayata gözlerini açtığı andan itibaren savaşmak zorunda kalan Sevilmeden büyüyen anlaşılmadan susan terk etmeden önce terk edilmeyi öğrenen Bu sayfalarda işte tam da o kadınların hikâyesine tanık olacaksın Kimsesizlikle başlayıp içsel güce dönüşen bir yolculuk bu Yıkılmış bir evin en küçük odasında kilitli kalmış bir kız çocuğunun yıllar sonra kendi kanatlarını kendisiyle büyütüşünü okuyacaksın Her kelimesiyle seni kendi içine çağıran bu hikaye yalnızca bir yaşam öyküsü değil aynı zamanda içinde taşıdığın belki adını bile koyamadığın duygulara ışık tutacak Yaralanmış bir çocuk nasıl hayatta kalır eksik başlamış bir hayat nasıl tamamlanır köksüzlük içinde nasıl kök salınır Cevaplar bir bir dökülüyor satırlara Kırıldığın yerden nasıl büyürsün affedemediğin değil ama hiç suçlu olmayan yanını nasıl sararsın kimse duymasa da sesini nasıl yükseltirsin Bu metin o karanlıkta kalmış yönlerine dokunacak Ve belki sen de anlatılanları okurken sessizce ben de diyeceksin Gözünün yaşını kendi sildiği halde hâlâ gülümsemeyi bilen kadınlar Bu ses sizin için Bütün gücünü kendine saklayarak büyüyen kalabalıklar içinde tek başına ayakta kalan herkes için Yara izlerinden korkma Çünkü artık öğrendik Işık en çok oradan sızar Kimsesizliğimi yük etmeye çalıştığınız sırtımdan kanatlar çıkardım Artık beni yok sayan herkesi hak ettiği yerde bıraktım Kendi gökyüzümde süzülüyorum

Odessa
Bazı kadınlar vardır hayata gözlerini açtığı andan itibaren savaşmak zorunda kalan Sevilmeden büyüyen anlaşılmadan susan terk etmeden önce terk edilmeyi öğrenen Bu sayfalarda işte tam da o kadınların hikâyesine tanık olacaksın Kimsesizlikle başlayıp içsel güce dönüşen bir yolculuk bu Yıkılmış bir evin en küçük odasında kilitli kalmış bir kız çocuğunun yıllar sonra kendi kanatlarını kendisiyle büyütüşünü okuyacaksın Her kelimesiyle seni kendi içine çağıran bu hikaye yalnızca bir yaşam öyküsü değil aynı zamanda içinde taşıdığın belki adını bile koyamadığın duygulara ışık tutacak Yaralanmış bir çocuk nasıl hayatta kalır eksik başlamış bir hayat nasıl tamamlanır köksüzlük içinde nasıl kök salınır Cevaplar bir bir dökülüyor satırlara Kırıldığın yerden nasıl büyürsün affedemediğin değil ama hiç suçlu olmayan yanını nasıl sararsın kimse duymasa da sesini nasıl yükseltirsin Bu metin o karanlıkta kalmış yönlerine dokunacak Ve belki sen de anlatılanları okurken sessizce ben de diyeceksin Gözünün yaşını kendi sildiği halde hâlâ gülümsemeyi bilen kadınlar Bu ses sizin için Bütün gücünü kendine saklayarak büyüyen kalabalıklar içinde tek başına ayakta kalan herkes için Yara izlerinden korkma Çünkü artık öğrendik Işık en çok oradan sızar Kimsesizliğimi yük etmeye çalıştığınız sırtımdan kanatlar çıkardım Artık beni yok sayan herkesi hak ettiği yerde bıraktım Kendi gökyüzümde süzülüyorum

Odessa Yayınevi
Bazı kadınlar vardır hayata gözlerini açtığı andan itibaren savaşmak zorunda kalan Sevilmeden büyüyen anlaşılmadan susan terk etmeden önce terk edilmeyi öğrenen Bu sayfalarda işte tam da o kadınların hikâyesine tanık olacaksın Kimsesizlikle başlayıp içsel güce dönüşen bir yolculuk bu Yıkılmış bir evin en küçük odasında kilitli kalmış bir kız çocuğunun yıllar sonra kendi kanatlarını kendisiyle büyütüşünü okuyacaksın Her kelimesiyle seni kendi içine çağıran bu hikaye yalnızca bir yaşam öyküsü değil aynı zamanda içinde taşıdığın belki adını bile koyamadığın duygulara ışık tutacak Yaralanmış bir çocuk nasıl hayatta kalır eksik başlamış bir hayat nasıl tamamlanır köksüzlük içinde nasıl kök salınır Cevaplar bir bir dökülüyor satırlara Kırıldığın yerden nasıl büyürsün affedemediğin değil ama hiç suçlu olmayan yanını nasıl sararsın kimse duymasa da sesini nasıl yükseltirsin Bu metin o karanlıkta kalmış yönlerine dokunacak Ve belki sen de anlatılanları okurken sessizce ben de diyeceksin Gözünün yaşını kendi sildiği halde hâlâ gülümsemeyi bilen kadınlar Bu ses sizin için Bütün gücünü kendine saklayarak büyüyen kalabalıklar içinde tek başına ayakta kalan herkes için Yara izlerinden korkma Çünkü artık öğrendik Işık en çok oradan sızar Kimsesizliğimi yük etmeye çalıştığınız sırtımdan kanatlar çıkardım Artık beni yok sayan herkesi hak ettiği yerde bıraktım Kendi gökyüzümde süzülüyorum