Kendi Rengini Yaşamak — Nilüfer Zontul Aktaş

Ah çocuk gül yetiştiremediği yerde toprak taş basar bağrına Özgürlüğe kanat açan ruh ölümün soğuk yüzünü yaşamaz Renginde gizli insan Ve unutma herkes kendi rengini yaşar Aydınlığın rengi iç rengindi senin Karanlıkta öyle İmar etme güzellik sunma imkanı verilmiş tek varlıktır insan Avuçlarına gönlüne bedenine sunulmuş cevherlerle nice vakte özgün imzalar atmıştır

Ah çocuk gül yetiştiremediği yerde toprak taş basar bağrına Özgürlüğe kanat açan ruh ölümün soğuk yüzünü yaşamaz Renginde gizli insan Ve unutma herkes kendi rengini yaşar Aydınlığın rengi iç rengindi senin Karanlıkta öyle İmar etme güzellik sunma imkanı verilmiş tek varlıktır insan Avuçlarına gönlüne bedenine sunulmuş cevherlerle nice vakte özgün imzalar atmıştır

Ah çocuk gül yetiştiremediği yerde toprak taş basar bağrına Özgürlüğe kanat açan ruh ölümün soğuk yüzünü yaşamaz Renginde gizli insan Ve unutma herkes kendi rengini yaşar Aydınlığın rengi iç rengindi senin Karanlıkta öyle İmar etme güzellik sunma imkanı verilmiş tek varlıktır insan Avuçlarına gönlüne bedenine sunulmuş cevherlerle nice vakte özgün imzalar atmıştır

Ah çocuk gül yetiştiremediği yerde toprak taş basar bağrına Özgürlüğe kanat açan ruh ölümün soğuk yüzünü yaşamaz Renginde gizli insan Ve unutma herkes kendi rengini yaşar Aydınlığın rengi iç rengindi senin Karanlıkta öyle İmar etme güzellik sunma imkanı verilmiş tek varlıktır insan Avuçlarına gönlüne bedenine sunulmuş cevherlerle nice vakte özgün imzalar atmıştır