Kendi Rüyasında Uyanan Derviş — Güven Adıgüzel

Athanasius Kicher in Büyülü Fener inden beri sinemanın içindeyim Lumiére lerden beri sinemanın içindeyim küçücük bir çocuktum Anadolu da karanlık bir köyde yıkık metruk bir ahırın kerpiç duvarında Grand Cafe deki seyircilerin heyacanını paylaştım Ben Antik Yunan dan beri sinemanın içindeyim Olympos tan tanrıların ışığını çalan küçük bir Prometheus dum Şehirlere kasabalara özgü sinemanın o büyülü ışığını küçücük avuçlarımın yanması pahasına kapıp getirdim Avuçlarımda o yanık izlerini taşımaktayım hala Yoksa siz 1900 lerde keşfedildiğini mi sanıyorsunuz sinemanın Elektrik yoktu gaz lambaları vardı gölgeler tek oyuncağımdı ve köy duvarları gölgelerin oynaştığı mistik ve tantastik bir sinemaydı kenar delikleri yırtılmış üç beş kulaçlık pelikül ve tahtadan bir gösterici sihirli lambasıyla visal halde Alaaddin dim ben Eflatun un Mağara Alegorisi ndeki kölelerden biriydim ben Yüzüm duvara dönük kollarım bağlı Üstelik ışık da yoktu ışığı içimde buldum yüreğimizde Işıkla sihirbaz maharetiyle oynayabilecek ırsi bir yeteneğim var Ben Şeyh Küşteri nin torunuyum Ahmet Uluçay Ahmet Uluçay sinemayı perilerin düğünü olarak adlandırıyordu Bu kitabın içeriğini de bir Uluçay şölenine benzetebiliriz Bu sinema edebiyat şenliğinde şiir öykü mektup deneme makale belgesel söyleşi ve anlatı gibi birçok farklı lezzet Ahmet Uluçay ın zihninden sızarak sayfalardaki yerini aldı Bu güzel hitabın muhatabını bulması dileğiyle şimdi söz Ahmet Uluçay da Sinemanın şövalye ruhlu çocuklarına bir kez daha selam olsun