Kendim Ben — Burhan Kale

Bahçede ışıklar söner Sesler yiter ay ışığında Ve birkaç yıldız ümide maya Rüzgâra hasret kalır yapraklar Şehrin uğultusu duyulur daha Harfler unutulur sayfalarda Bir ben kalırım bir de kendim Şehir ile baş başa Bu nedenle suçluyum nazarınızda Birkaç iyi adam var kendine özgü esasıyla Bir nefes ötesinde çizgilerin Çizgilerin üzerinde atlı arabalar