Kenger — Kemal Siyahhan

Mavi konuşulurken hep korkardımResimlerim kırmızı sarı turuncu kokardıMavi neydiYıllarca düşündümGözleriydi kadınınKorkularımdı derin okyanus gibi Kendiliğin önündeki engelin ne olduğunu bilmek kolay olmayabilir KemalSiyahhan korkuların bilinçaltını nasıl esir aldığını yaşama ve yaratıcılığa etkilerinibu romanla ortaya koyuyor Bu romanı bana İlker Yasin yolladı İlk sayfalarına göz atmaya çalışıyordum ki baktım sonuna gelmişim Size de tavsiye ederim Mehmet Ali Birand

Mavi konuşulurken hep korkardım Resimlerim kırmızı sarı turuncu kokardı Mavi neydi Yıllarca düşündüm Gözleriydi kadının Korkularımdı derin okyanus gibi Kendiliğin önündeki engelin ne olduğunu bilmek kolay olmayabilir Kemal Siyahhan korkuların bilinçaltını nasıl esir aldığını yaşama ve yaratıcılığa etkilerini bu romanla ortaya koyuyor Bu romanı bana İlker Yasin yolladı İlk sayfalarına göz atmaya çalışıyordum ki baktım sonuna gelmişim Size de tavsiye ederim Mehmet Ali Birand

Mavi konuşulurken hep korkardımResimlerim kırmızı sarı turuncu kokardıMavi neydiYıllarca düşündümGözleriydi kadınınKorkularımdı derin okyanus gibi Kendiliğin önündeki engelin ne olduğunu bilmek kolay olmayabilir KemalSiyahhan korkuların bilinçaltını nasıl esir aldığını yaşama ve yaratıcılığa etkilerinibu romanla ortaya koyuyor Bu romanı bana İlker Yasin yolladı İlk sayfalarına göz atmaya çalışıyordum ki baktım sonuna gelmişim Size de tavsiye ederim Mehmet Ali Birand

Mavi konuşulurken hep korkardım Resimlerim kırmızı sarı turuncu kokardı Mavi neydi Yıllarca düşündüm Gözleriydi kadının Korkularımdı derin okyanus gibi Kendiliğin önündeki engelin ne olduğunu bilmek kolay olmayabilir Kemal Siyahhan korkuların bilinçaltını nasıl esir aldığını yaşama ve yaratıcılığa etkilerini bu romanla ortaya koyuyor Bu romanı bana İlker Yasin yolladı İlk sayfalarına göz atmaya çalışıyordum ki baktım sonuna gelmişim Size de tavsiye ederim Mehmet Ali Birand

Bu şal yaşamın adı mıydı yoksa solan bir yaprağın son nefesi miydi Ellerimde duruyordu Dünyada insanların aradığı tek şeyin sevgi olduğunu bilmeyen mi vardı Yaşamlar özgürlükle yetinebilir miydi Hiç şüphesiz içine sevgi de ekilmesi gerekmiyor muydu Kahretsin duman etmişti beni nereden tanıştım diye hayıfladım kendi kendime Yerimden kalktım bir bir eşyalarımı bavula doldurdum Geriye ne kalmıştı koyamadığım benliğim mi Yanlızlığım mı Yoksa o şal mı Öylece kalakaldım Gözlerim dayanamadı yüreğime yediğim balyoz gibi yumruğa dayanamadı Yaşardı gözlerim yağmurun yüze vurduğu gibi yanaklarımdan dökülüverdi damlalar Eğildim aldım elime İspanya dan son yalnızlığı bir güzel katladım bavulumun bir köşesine yerleştirdim Kime getirdin diye sorarlarsa ne cavap verecektim Yanlızlığıma getirdim diyecektim hiç şüphesiz Varsın anlamasınlar yine garip davranıyor desinler umrumda bile olmazdı