Kent İlişkileri — Rasim Özdenören

Türk öykücülüğüne ve düşünce dünyasına yeni fikirler ve boyutlar ka zandırarak unutulmaz eserler veren Rasim Özdenören öykü ve dü şüncedeki istikrarlı ve güçlü konumuyla kendinden sonra gelen pek çok yazarı etkiledi Türkçeyi doğru ve güzel kullanmadaki mahareti insan ruhunun sırlarına vâkıf olması gözlemciliği ayrıntıları yakala madaki ustalığı dilde ve muhtevada yerli duruşu her kesimde kabul gördü Öyküleri özetlenemez oluşuyla her defasında yeniyi ve yeni lenmeyi yakalamasıyla dikkat çekti Benliğimizi bilincimizi tazele yen okuyucusunu tekraren kendine çağıran metinler ortaya koydu Toplumdaki değişmeyi yabancılaşmayı uyumsuzluğu modern çağın insanının dramını ve trajiğini sergilemedeki başarısıyla özgün bir yere sahip oldu Bu özellikleriyle edebiyat ve düşün dünyamızın bilgesi ola rak anıldı Türk öykücülüğünün ve deneme yazarlığının gelmiş geçmiş en usta kalemlerinden biri olarak temayüz etti Özdenören Kent İlişkileri nde kenti ölü ve modern kentleri ve bu kent lerin bireyin ruhunda açtığı yaraları kentlileşmeyi ve kentleşmeyle be raber gelen yabancılaşmayı yalnızlaşmayı ve yozlaşmayı kent birey ilişkisini derinlemesine ve ustaca anlatıyor Uygarlığın eş anlamlısı olan kentleşmenin onu kuran insan üzerinde ki değişik görünüm ve izlenimlerini derin gözlemciliği ve ayrıntıcılığıy la yazılarına taşıyor İlk insandan bugüne kendine bir uygarlık kurmak için çabalayan insanın kentini anlatıyor bu kitapta

İnsan yalın tabiat içinde yaşamaz O tabiatı yaşayabileceği hale dönüştürür bu demektir ki kent kurar Kentten kaçan ya geri kente döner veya gittiği yeri kentleştirir gittiği yerde kendine barınak yol inşa eder Kendi gövdesini ve tabiatı örtmek insan varlık yapısının kendiliğinden yönsemesidir İlkinden giysi ikincisinden de kent oluşuyor

İnsan yalın tabiat içinde yaşamaz O tabiatı yaşayabileceği hale dönüştürür bu demektir ki kent kurar Kentten kaçan ya geri kente döner veya gittiği yeri kentleştirir gittiği yerde kendine barınak yol inşa eder Kendi gövdesini ve tabiatı örtmek insan varlık yapısının kendiliğinden yönsemesidir İlkinden giysi ikincisinden de kent oluşuyor

İnsan yalın tabiat içinde yaşamaz O tabiatı yaşayabileceği hale dönüştürür bu demektir ki kent kurar Kentten kaçan ya geri kente döner veya gittiği yeri kentleştirir gittiği yerde kendine barınak yol inşa eder Kendi gövdesini ve tabiatı örtmek insan varlık yapısının kendiliğinden yönsemesidir İlkinden giysi ikincisinden de kent oluşuyor