Kerem ile Aslı — Charles Dickens

Bir gün üç dev baş başa vermişler Bu beladan nasıl kurtulacağız demişler Gece Keloğlan uyurken evin damından üzerine sıcak su döküp onu haşlamaya karar vermişler Keloğlan konuşmalarını duymuş Gece olunca yorganın altına yastığı koyup kendisi bir köşeye çekilmiş Gece olunca devler kaynattıkları kazan kazan suları Keloğlan ın yatağına aktarmışlar Devlerden biri Artık kurtulduk Haşlanmıştır diye sevinmiş Topal Dev O gene ölmemiştir boşuna sevinme demiş Sabahı beklemeye karar vermişler Keloğlan her zamankinden geç kalkmış Devler merak içinde Keloğlan ın yattığı yatak odasının kapısında toplanmışlar Başlamışlar öldü ölmedi tartışmasına neden sonra keloğlan içeriden Kapıda ne gürültü ediyorsunuz diye bağırmış

Yari bulsam kına yaksam eline alıp gitsem vatanın iline Nola bir dem saniaydım beline kemer ağlar kuşak ağlar bel ağlar Ördek gibi yüzdüm gölden göllere çaylak gibi gezdim çölden çöllere Kerem söyler düştüm sonsuz yollara gelen ağlar geçen ağlar el ağlar Kerem sustu ama sadece dili sustu Yüreğinin çığlığı gönül dağını eritti Halk kerem in sazını dinleyince çok gamlanmıştı Kerem sordu Keşiş geldi mi buralara Kara Keşiş