Kesal — Gülşah Demir

Havada toprak kokusu vardı Yağmur yağdıktan sonra oluşan o bilindik eşsiz koku Bütün ciğerlerime dolmuştu sanki ama çok da şikayetçi değildim bu durumdan Sadece biraz korkutuyordu beni Çocukluğumun yağmurlu günleri geliyordu aklıma Kaçtığım korktuğum yağmurlar Neden kaçıyordum ki bu kokuyu duymak varken İşte şimdi çok yakınımdaydı o toprak Göremiyordum sadece duyumsadığım bir toprak kokusu vardı o kadar Elimde sadece o vardı Ama daha fazlasını istedim ve başardım da Artık birbirine karışıp duran kuş sesleri vardı Canlılığı anlatıyorlardı bana Bir de yaprak sesleri Arada şiddetlenen arada azalan sesler Rüzgar ne derse onu yapıyorlardı Evet hissediyordum artık Islak toprakta boylu boyunca yatıyordum Hafif bir rüzgar üzerimden geçiyordu Vücuduma değdiğinde fazlaca ürperiyordum Üstüm başım sırılsıklamdı bunu da hissediyordum bir yandan Esen rüzgar bu yüzden beni bu kadar ürpertiyordu belli ki Bu kadarı da yeterli değildi Görmem lazımdı O yaprakları görmeliydim Şansım varsa o şakıyan kuşları Gözlerimi biraz da olsa açabilmiştim Belli belirsiz tepemde olan ağaca baktım Hava nerdeyse kararacak gibiydi Buraya nasıl geldiğimi düşünmeye çalıştım Ağaç sayesinde yavaş yavaş hatırlamaya başladım Evet Kesal a gidiyordum

Havada toprak kokusu vardı Yağmur yağdıktan sonra oluşan o bilindik eşsiz koku Bütün ciğerlerime dolmuştu sanki ama çok da şikayetçi değildim bu durumdan Sadece biraz korkutuyordu beni Çocukluğumun yağmurlu günleri geliyordu aklıma Kaçtığım korktuğum yağmurlar Neden kaçıyordum ki bu kokuyu duymak varken İşte şimdi çok yakınımdaydı o toprak Göremiyordum sadece duyumsadığım bir toprak kokusu vardı o kadar Elimde sadece o vardı Ama daha fazlasını istedim ve başardım da Artık birbirine karışıp duran kuş sesleri vardı Canlılığı anlatıyorlardı bana Bir de yaprak sesleri Arada şiddetlenen arada azalan sesler Rüzgar ne derse onu yapıyorlardı Evet hissediyordum artık Islak toprakta boylu boyunca yatıyordum Hafif bir rüzgar üzerimden geçiyordu Vücuduma değdiğinde fazlaca ürperiyordum Üstüm başım sırılsıklamdı bunu da hissediyordum bir yandan Esen rüzgar bu yüzden beni bu kadar ürpertiyordu belli ki Bu kadarı da yeterli değildi Görmem lazımdı O yaprakları görmeliydim Şansım varsa o şakıyan kuşları Gözlerimi biraz da olsa açabilmiştim Belli belirsiz tepemde olan ağaca baktım Hava nerdeyse kararacak gibiydi Buraya nasıl geldiğimi düşünmeye çalıştım Ağaç sayesinde yavaş yavaş hatırlamaya başladım Evet Kesal a gidiyordum