Kesit 19 — Şule Hülya Aryay

İlk kez yaşadığım bir durum bu kadar yakından ilk kez Üstünde beyaz bir çarşaf var Çarşafın altından elini tuttum bir daha yüzünü görebilmek için yüzünü açtım ağladım ağladım Neden ölüm var Söylenecek hiçbir şeyin kalmadığı en sessiz ama içinde çığlıklar var ne büyük acı karmakarışık duygular Yanındakileri etrafındakileri asla kaybetmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz sonra bir gün her şey değişiyor İçeriden sesleri duyuyorum Cenaze işlemleri konuşuluyor öleceğini bilsek de beklesek de bunu kabullenemeden şaşkınlık içerisinde hareket etmeye yapılması gerekenleri programlanmış bir robot gibi yapmaya çalışıyoruz Ben ise babamla son bir kez daha vakit geçirebilmek istiyorum ama artık sadece bir beden var yanımda soğumaya başlamış bir el tepkisiz bir yüz

İlk kez yaşadığım bir durum bu kadar yakından ilk kez Üstünde beyaz bir çarşaf var Çarşafın altından elini tuttum bir daha yüzünü görebilmek için yüzünü açtım ağladım ağladım Neden ölüm var Söylenecek hiçbir şeyin kalmadığı en sessiz ama içinde çığlıklar var ne büyük acı karmakarışık duygular Yanındakileri etrafındakileri asla kaybetmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz sonra bir gün her şey değişiyor İçeriden sesleri duyuyorum Cenaze işlemleri konuşuluyor öleceğini bilsek de beklesek de bunu kabullenemeden şaşkınlık içerisinde hareket etmeye yapılması gerekenleri programlanmış bir robot gibi yapmaya çalışıyoruz Ben ise babamla son bir kez daha vakit geçirebilmek istiyorum ama artık sadece bir beden var yanımda soğumaya başlamış bir el tepkisiz bir yüz

İlk kez yaşadığım bir durum bu kadar yakından ilk kez Üstünde beyaz bir çarşaf var Çarşafın altından elini tuttum bir daha yüzünü görebilmek için yüzünü açtım ağladım ağladım Neden ölüm var Söylenecek hiçbir şeyin kalmadığı en sessiz ama içinde çığlıklar var ne büyük acı karmakarışık duygular Yanındakileri etrafındakileri asla kaybetmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz sonra bir gün her şey değişiyor İçeriden sesleri duyuyorum Cenaze işlemleri konuşuluyor öleceğini bilsek de beklesek de bunu kabullenemeden şaşkınlık içerisinde hareket etmeye yapılması gerekenleri programlanmış bir robot gibi yapmaya çalışıyoruz Ben ise babamla son bir kez daha vakit geçirebilmek istiyorum ama artık sadece bir beden var yanımda soğumaya başlamış bir el tepkisiz bir yüz

İlk kez yaşadığım bir durum bu kadar yakından ilk kez Üstünde beyaz bir çarşaf var Çarşafın altından elini tuttum bir daha yüzünü görebilmek için yüzünü açtım ağladım ağladım Neden ölüm var Söylenecek hiçbir şeyin kalmadığı en sessiz ama içinde çığlıklar var ne büyük acı karmakarışık duygular Yanındakileri etrafındakileri asla kaybetmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz sonra bir gün her şey değişiyor İçeriden sesleri duyuyorum Cenaze işlemleri konuşuluyor öleceğini bilsek de beklesek de bunu kabullenemeden şaşkınlık içerisinde hareket etmeye yapılması gerekenleri programlanmış bir robot gibi yapmaya çalışıyoruz Ben ise babamla son bir kez daha vakit geçirebilmek istiyorum ama artık sadece bir beden var yanımda soğumaya başlamış bir el tepkisiz bir yüz Şule Hülya ARYAY 1976 Yılında İstanbul da doğdum 2000 Yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Konservatuar bölümünü bitirdim 2001 Yılından beri Müzik Öğretmenliği yapmaktayım Evli ve iki çocuk annesiyim 2003 Senesinden beri şiir ve şarkı sözleri yazmaktayım Yaşanan korona virüs salgınını yaşadıklarımız psikolojik durumumuz beklentilerimiz kaybettiklerimiz ve kazandıklarımız ile gerçek hayatlardan kesitler olarak kaleme aldım Kesit 19 gerçek hikayelerin yer aldığı hayata karşı bakış açımızı pozitif olarak etkilemeye çalışarak yazdığım ilk denememdir Bana destek olan aileme ve dostlarıma sonsuz teşekkürler iyi ki varsınız