Keyfimin Kahyası — Yasemin Evren

Üzüyor dedim bıraktım Kırıyor dedim bıraktım İhmal ediyor dedim bıraktım İncitiyor dedim bıraktım Ağlatıyor dedim bıraktım Aldatıyor dedim bıraktım Görmüyor dedim bıraktım Unutuyor dedim bıraktım İnsana yakışmayacak davranışları var dedim bıraktım Sözünde durmuyor dedim bıraktım Yalancı dedim bıraktım Hain dedim bıraktım Bıraka bıraka bir de baktım ki Yapayalnız kalmışım Tam inzivaya çekiliyordum ki Keyfimin kahyası haykırdı Kendine gel Senin kadar zengin yok bu dünyada Yar da sensin dost da arkadaş da kendine Çevrende dönen sahte pervanelere Gerek yok hiç gerek yok Bak ben varım Bir ömür keyfinin kâhyasıyım Yüzünü güldürebilmek için Kılıktan kılığa giriyorum şurada Biz bize yeteriz sahip Moral verdi iç sesim Sahip dedi bana Kendime geldim Sahte gülüşlere selamlara İhtiyacım yok benim