Keyif Günah ve Suç Arasında Osmanlı da Meyhaneler ve Müdavimleri — İhsan Erdinçli

İhsan Erdinçli tarafından kaleme alınan Keyif Günah ve Suç Arasında Osmanlı da Meyhaneler ve Müdavimleri Tarih Vakfı Yurt Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Keyif Günah ve Suç Arasında Osmanlı da Meyhaneler ve Müdavimleri İhsan Erdinçli Kitap Özeti Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir Yayınevi Tarih Vakfı Yurt Yayınları Yazar İhsan Erdinçli Sayfa 554 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 15 00x21 00 cm Basım Yılı Haziran 2022 Barkod 9789753333863 Kategori Araştırma İnceleme Osmanlı Tarihi

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en vekanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki vemeyhane yasakları uygulayan IV Murat vecezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama vebuna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki vesonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki vemeyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine vemeyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir Tanıtım Bülteninden

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir Tanıtım Bülteninden

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir

Osmanlı Devleti nde içki İslâm hukukunun etkisiyle şer en ve kanunen yasaklanmış hatta padişahlar gerekli gördükleri zaman yayınladıkları fermanlar aracılığıyla genel içki yasağı getirmiş meyhaneleri de kapatmıştır Özellikle içki ve meyhane yasakları uygulayan IV Murat ve cezalandırılacağını bile bile padişahın karşısında içki içme cesareti gösteren Bekri Mustafa nın hikâyesi içki tüketimini yasaklama ve buna yönelik karşı çıkışların popüler anlatıdaki bir yansıması olarak konuya ilgi duyan herkesçe bilinmektedir Devlet idaresi açısından yasak dini bakımdan ise günah olmasına rağmen hem canlarını hem de ahretlerini tehlikeye atma pahasına Osmanlı toplumunun çeşitli kademelerinde yer alan Müslümanlar arasında içkiden uzak duramayanlar önceki ve sonraki yüzyıllarda da olmuştur 19 yüzyılın ortalarına gelindiğindeyse cezalandırılma korkusu yaşamadan meyhanelere giden mekân içerisinde yaşadığı sorunları dava edebilen içki adabı konusunda edindiği tecrübeleri paylaşmaktan çekinmeyen kimselerle karşılaşmak olasıdır Dikkate alınması gereken önemli bir konu gayrimüslim Osmanlı tebaasına yine İslâm hukuku çerçevesinde sınırlı bir serbestiyet tanınmış olmasıdır Üstelik genel içki ve meyhane yasakları her padişah tarafından uygulanmamıştır Hatta müdahalelerde bulunanlar dahi bir süre sonra genel yasakları kaldırmıştır O halde hukukî meşruiyeti olan içki tüketimine ve meyhanelere yönelik yasaklayıcı yaklaşımın mantığı nedir İşte bu çalışma genel kanının aksine Osmanlı Devleti nin İstanbul un bütününde içki tüketimi ve meyhaneleri kökten yasaklamaya dönük bir politika gütmediğini ileri sürmektedir Esasında Müslümanlara yasak olan içki ve meyhaneler genel olarak asayiş ve düzen merkezli bir yaklaşımla geniş çaplı ihlaller ve tehditler yaşandığında geçici sürelerle genel yasak kapsamına alınmıştır Osmanlı Devleti nde 19 yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren içki saklanması gereken bir alışkanlık olmaktan çıkarak bazı kesimlerce modern görünmenin bir parçası haline gelmiştir