Kimerik — Ertan Özden

Her insan ihanetinden sonra sadakatin başladığı yere giderdi Cenk ve Alev Birbirini hem korumak hem de yok etmek isteyen iki yaralı ruh Ve onların tam ortasında kaderlerini parmaklarının ucunda tutan Ahura Kimse onlardan kaçamayacak diğerleri yalnızca biraz daha az acı çekmek için yalvaracak Çünkü sonları çoktan yazıldı Karanlık çöktüğünde zaman büküldü Gelecek geçmişe karıştı anılar yer değiştirdi Beyinleri dönüşürken acı dinmedi Bu acıysa onların tutunacağı tek dal olacaktı Ölümle yaşam arasındaki ince çizgi artık görünmez bir bıçak gibiydi Ve herkes o bıçak üzerinde yürümeye zorlanacaktı Soğuk bedenlere dönüşüyordu herkes namlunun ucundan çıkan çekirdekle Sonra Gerçek göz kırpmadan parçalanacak Güvendiğiniz her duygu her yüz her anı kırılacak Bellekler çığlıkların karanlık haritasına dönüşecek Ve siz kendi gölgenize hiç olmadığı kadar yaklaşacak Kurtuluşun ihanetle başladığını anlayacaksınız Çünkü gerçeklik kırıldığında herkes kendi canavarına dönüşür Peki siz burada yaşanılanları kaldırabilir misiniz