Kırk Kişilik Yalnızlık — Sedat Şahin

Hemen hemen her gün aynı şeyleri düşünerek uyanıyorsun ya şimdi elinde bir fincan kahve ya da bir bardak çay var yüreğin kaldırmaz haberler okuyup sancılanıyorsun öfken sığmıyor üç adım odalara bıraksalar bütün dünyayı alacaksın sırtına kir pasak içindeki sokaklardan geçip kuytu bir yerde soluklanıyorsun tüm şehir sanki seni takip ediyor iğreti bakışlar arasında koşarak uzaklaşıyorsun