Kırk Yıl Yedi Ay — Kemal Önalır

İzmir de doğmuş çocukluğunu ve ilk gençlik yıllarını sokakları deniz evleri hanımeli bahçeleri nergis ve her köşesi buram buram özgürlük kokan o güzel kentte büyümüş on yedisinde bir gençtim Ankara Garı na ayak bastığımda Elimde annemin gözyaşları içinde hazırladığı bavul üstümde kareli bir ceket cebimde babamın verdiği harçlık içimde öğrenme arzusu ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olmanın verdiği gurur Biraz endişe ne yapacağını nelerle karşılaşacağını bilmiyor olmanın verdiği şaşkınlık Gençlikte her zaman bir yol gösterici bulamayabiliyor insan bizim nesil de kendi yolunu bulmak konusunda epey çaba sarf etti Benim anılarım ve tecrübelerim gençlerin yoluna bir parça ışık tutarsa ne mutlu bana Belki elinde bavuluyla on yedisinde bir gencin Ankara Garı nda beklerken içinde umut denen mum ışığını yakabilirim Belki o da birinin ayak izini takip edebileceğine inanır sonra kendi yolunu çizer Ve vatanına layıkıyla hizmet eder Kim bilir Ben içimdeki o küçük mum ışığının sönmesine hiç fırsat vermedim Dilerim bütün gençler umutlarını dev meşalelere dönüştürerek bir ömür içlerinde taşırlar

İzmir de doğmuş çocukluğunu ve ilk gençlik yıllarını sokakları deniz evleri hanımeli bahçeleri nergis ve her köşesi buram buram özgürlük kokan o güzel kentte büyümüş on yedisinde bir gençtim Ankara Garı na ayak bastığımda Elimde annemin gözyaşları içinde hazırladığı bavul üstümde kareli bir ceket cebimde babamın verdiği harçlık içimde öğrenme arzusu ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olmanın verdiği gurur Biraz endişe ne yapacağını nelerle karşılaşacağını bilmiyor olmanın verdiği şaşkınlık Gençlikte her zaman bir yol gösterici bulamayabiliyor insan bizim nesil de kendi yolunu bulmak konusunda epey çaba sarf etti Benim anılarım ve tecrübelerim gençlerin yoluna bir parça ışık tutarsa ne mutlu bana Belki elinde bavuluyla on yedisinde bir gencin Ankara Garı nda beklerken içinde umut denen mum ışığını yakabilirim Belki o da birinin ayak izini takip edebileceğine inanır sonra kendi yolunu çizer Ve vatanına layıkıyla hizmet eder Kim bilir Ben içimdeki o küçük mum ışığının sönmesine hiç fırsat vermedim Dilerim bütün gençler umutlarını dev meşalelere dönüştürerek bir ömür içlerinde taşırlar

İzmir de doğmuş çocukluğunu ve ilk gençlik yıllarını sokakları deniz evleri hanımeli bahçeleri nergis ve her köşesi buram buram özgürlük kokan o güzel kentte büyümüş on yedisinde bir gençtim Ankara Garı na ayak bastığımda Elimde annemin gözyaşları içinde hazırladığı bavul üstümde kareli bir ceket cebimde babamın verdiği harçlık içimde öğrenme arzusu ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olmanın verdiği gurur Biraz endişe ne yapacağını nelerle karşılaşacağını bilmiyor olmanın verdiği şaşkınlık Gençlikte her zaman bir yol gösterici bulamayabiliyor insan bizim nesil de kendi yolunu bulmak konusunda epey çaba sarf etti Benim anılarım ve tecrübelerim gençlerin yoluna bir parça ışık tutarsa ne mutlu bana Belki elinde bavuluyla on yedisinde bir gencin Ankara Garı nda beklerken içinde umut denen mum ışığını yakabilirim Belki o da birinin ayak izini takip edebileceğine inanır sonra kendi yolunu çizer Ve vatanına layıkıyla hizmet eder Kim bilir Ben içimdeki o küçük mum ışığının sönmesine hiç fırsat vermedim Dilerim bütün gençler umutlarını dev meşalelere dönüştürerek bir ömür içlerinde taşırlar img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img