Kırkyama — Esra Gayretli

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner Tanıtım Bülteninden

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

En çok hangi ağacı sevdiğimi sorduklarında söğüt deyip uzun uzun ağlayacak kadar çok hasret biriktirdim Uçan kuşa esen yele bir söğüdün gölgesinde boy veren çocukluğuma Ben kendi söğüt ağacımı kalp toprağımda yetiştirdim Toprağında buğday başakları ve şair yetişen bir memleketin iyi kalpli çocuklarından biriyim Elim ekmek elim kalem elim dost eli tutar Ayaklarım kuru bir hevesi sonsuz bir huzura tercih etmeyecek kadar sağlam basıyor Çünkü başım bozkıra bağlı Çünkü coğrafya kader Yaz bitip gün dönünce çiçekler yaprak dökünce ithal süs ağaçlarının gölgesi bir söğüt etmeyince herkes evine döner