Kırmızı Çekiç — Ender Küçük

Kırmızı Çekiç
Ender KüçükP Kitap Yayıncılık
Kırmızı Çekiç
Ender KüçükZaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye

P Kitap Yayıncılık
Zaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye Tanıtım Bülteninden

P KİTAP
Zaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye

P Kitap Yayıncılık
Zaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye

P Kitap
Zaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye

P Kitap Yayıncılık
Zaman geçiyor Albatros Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor Her biri ellerinden toprağa düşmüş kokusu sen olan nergisler Boynu dimdik güneşe bakan yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça sen açılıyorsun Yol bitmiyor hiç yaşlanmıyoruz Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun gözlerin rüzgârdan kısılıyor Yalımlar fışkırıyor saçların savruluyor ve biliyor musun Yol ve sen hiç bitmiyor Zülüflerin karışıyor kara saçlarına Karlara sitemler eden kardelenler ağlamaklı Dokunuyor ellerin sarıya boyanmış tüm çiçeklere Dünya sen yaşadıkça yaşanası bir yer oluyor Kopmuyor kıyamet Sur a üfleyen İsrafil çıkmıyor karşımıza Ne yol bitsin ne de içimdeki sen gitsin Var mısın benimle Albatros batıdan doğuya giden trenlere binmeye