Kırmızı Yeşil — Mukadder Şimşek

Ses ne olur sus diyerek yanına diz çöküp sarıldım Ağlıyordum Acıyordum ona Ama kendime de acıyordum Bu duygu beni kahrediyordu Utanıyordum İkimizin varlığı şu koca evrende fazlalık gibiydi O gece hiç uyumadık O kendine güvenen saygıdeğer muzip kadın gitmiş muhtaç dengesiz sinir bozucu bir kadın gelmişti yerine Ben Ben yılmıştım Bu yaşananlar Günler onun gel gitlerine endeksli Sabaha doğru atölyedeki çekyatın üzerinde biraz dalar gibi oldu Ben yere uzanmış uyukluyordum Bir mırıltıyla gözlerimi açtım Yataktan sarkmış yanağımı okşuyor Geçecek İnanma onlara sakın Sakın Palavra Hepsi geçecek Yok maniymiş de yok depresivmiş Cezbeleniyorum ben Kimse bilmiyor Bir bok anlamıyorlar da ondan dedi ve duvara doğru dönüp büzüldü