Kıyafetlerin Diliyle Gelinler — Emine Ataman Koç
Kıyafetlerin Diliyle Gelinler
Emine Ataman KoçESN Akademi
Kıyafetlerin Diliyle Gelinler
Emine Ataman KoçTürkçe Japonca 2 dilli kitap 2024 Japonya da yayınlandı Türkiye baskısı Yazar Emine Ataman Koç yitip gitmekte olan geleneklerimizi yaşamasını sağlayan pek çok önemli projeyi hayata geçirdi Bunlardan biri de Gördes in geleneksel gelin kıyafetleri Yıllar süren çalışmalarından ilk olarak dört köyden hanımlara ulaşarak sandıklardan eski kıyafeteleri çıkartıp hem fotoğraflarla hem de röportajlarla belgeledi Sonrasında tamamen kendi olanaklarıyla köyündeki kadınların geleneksel kıyafetleri öğrenebileceği biçki dikiş kursu açılmasını sağladı ve yitip gitmekte olan kıyafetleri köyün kadınlarının tekrar yapıp giymesinin önünü açtı Ayrıca gençlerin geleneksel kıyafetleriyle yer aldıkları folklor kursları türkülerin söylendiği korolar oluşturdu Devam etmekte olan düğün geleneklerini röportajlar ve fotoğraflarla belgeledi Elinizdeki kitap tüm bunların geleceğe ulaşmasını sağlayan Türk kültürünün bilinmeyen yönlerini ulaştıran çok önemli bir çalışma Eserde renkli ve yüzden fazla görselin yer alması da bu açıdan önemli 衣装が語る花嫁 バイリンガル本 日本語とトルコ語 カラー版 トルコ エーゲ海地方の村々にて ギョルデスの花嫁たち 衣装が紡ぎだす物語 トルコで日本を 日本でトルコを語る Kotodama İstanbulの一作 本書の筆者であるエミネ アタマン コチは この取り組みを始めたきっかけをこう語っている 1974年 私はイスタンブールに移住した それから約30年が経ち 自分の生活を整理し 周囲を見渡す機会を得てみると 私たちは文化的価値を失い始めていることに気づいた たとえば 私が物心ついたときからずっと目にしていたアルデミaldemi 赤いベール ウチエテッキüçetek 下部が3つに分かれた長衣 イルバダilbada ボレロ状の上着 美しい花嫁の頭飾りや伝統的な花嫁衣装を知る人の数は減っていた それらはいつでも簡単に見つけられると思っていたのに ほとんどの女性は これらの服をつづらに入れておく必要がないと考え プラスチックの洗面器やアルミ皿と交換して 過去の遺産を手放してしまっていたのだ このショックが私を本書の取り組みに駆り立てたのだった 何年も手を尽くした結果 村の女性たちが伝統的な衣装を学べる縫製教室や 若者が伝統的な衣装で伝統舞踊を楽しむ民族舞踊講座 そして合唱団が民謡を披露するなどといったことが実現した 古い衣装を写真に収め 思い出の残る衣装や結婚の伝統を文章にし 現在進行中の結婚式の慣習をインタビューや写真で記録した 本書は これらすべてが未来に伝わるようにした尊い取り組みの成果である 私たちの国で失われつつあるすべての文化的価値が それにふさわしい地位にあることを願っている Tanıtım Bülteninden
Efe Akademi Yayınları
Kitabın yazarı Emine Ataman Koç şöyle anlatıyor bu konuda çalışmalarına nasıl başladığını 1974 te İstanbul da yaşamaya başladım Üzerinden yaklaşık otuz yıl kadar geçtikten sonra kendi yaşamıma belli bir düzen verip etrafıma bakmaya fırsat bulabildiğimde kültürel değerle rimizi yitirmeye başladığınızı fark ettim Örneğin kendimi bildim bileli hep var olan ne zaman istesem kolayca bulabileceğimi düşündüğüm aldemisi ile üçeteği ile ilbadasıyla o güzelim gelin başı süslemesiyle geleneksel gelin kıyafetlerini bilenlerin sayısı azalmıştı Hatta çoğu kadın bu kıyafetleri sandığında saklamayı bile gereksiz bulup bir plastik leğen ya da bir alüminyum ta bak karşılığında elden çıkarmıştı Burası başlangıç noktası oluyor Yıllar süren çalışmalarla tamamen kendi olanaklarıyla köyün kadınların geleneksel kıyafetleri öğrenebileceği biçki dikiş kursu gençlerin geleneksel kıyafetleriyle geleneksel oyunları oynadıkları folklor kursları türkülerin söylendiği korolar oluşturuyor Eski kıyafetleri fotoğraflıyor hatıralarda kalan kıyafetler ve düğün geleneklerini kaleme alıyor devam etmekte olan düğün geleneklerini röportajlar ve fotoğraflarla belgeliyor Elinizdeki kitap tüm bunların geleceğe ulaşmasını sağlayan çok önemli bir çalışma Ülkemizde yitip gitmekte olan tüm kültürel değerlerimizin hak ettiği yeri alması dileğiyle