Kızıl Gül Beyaz Hüzün — Durmuş Kaya Yitikozan

Gece bir anda bastırmıyor sessizce çöküyordu Birliğimizle azala azala ve dona dona ilerliyorduk İaşeler kışlık eşyalar giysiler peksimetler taze tayınlar gelecek diye nafile bekledik O gece ay görünmüyordu Gökyüzü kurşun gibiydi Kar artık yağmıyordu yerden yükseliyor gibiydi Rüzgâr dağın içinden çıkıp insanın iliklerine işliyor orada duruyordu Birlik yürüyordu ama yürümek denemezdi buna Bu ayakta kalmaya çalışmaktı Botlar karın içinde kaybolmuştu Ayaklar hissedilmiyordu Dizler otomatik bükülüyor beden sadece alışkanlıkla ilerliyordu Konuşan yoktu Konuşmak ölümü çağırmak gibiydi Bir asker durdu Sadece durdu Dursun Çavuş fark etti Geri döndü Yürü dedi Asker başını kaldırmadı

Gece bir anda bastırmıyor sessizce çöküyordu Birliğimizle azala azala ve dona dona ilerliyorduk İaşeler kışlık eşyalar giysiler peksimetler taze tayınlar gelecek diye nafile bekledik O gece ay görünmüyordu Gökyüzü kurşun gibiydi Kar artık yağmıyordu yerden yükseliyor gibiydi Rüzgâr dağın içinden çıkıp insanın iliklerine işliyor orada duruyordu Birlik yürüyordu ama yürümek denemezdi buna Bu ayakta kalmaya çalışmaktı Botlar karın içinde kaybolmuştu Ayaklar hissedilmiyordu Dizler otomatik bükülüyor beden sadece alışkanlıkla ilerliyordu Konuşan yoktu Konuşmak ölümü çağırmak gibiydi Bir asker durdu Sadece durdu Dursun Çavuş fark etti Geri döndü Yürü dedi Asker başını kaldırmadı

Gece bir anda bastırmıyor sessizce çöküyordu Birliğimizle azala azala ve dona dona ilerliyorduk İaşeler kışlık eşyalar giysiler peksimetler taze tayınlar gelecek diye nafile bekledik O gece ay görünmüyordu Gökyüzü kurşun gibiydi Kar artık yağmıyordu yerden yükseliyor gibiydi Rüzgâr dağın içinden çıkıp insanın iliklerine işliyor orada duruyordu Birlik yürüyordu ama yürümek denemezdi buna Bu ayakta kalmaya çalışmaktı Botlar karın içinde kaybolmuştu Ayaklar hissedilmiyordu Dizler otomatik bükülüyor beden sadece alışkanlıkla ilerliyordu Konuşan yoktu Konuşmak ölümü çağırmak gibiydi Bir asker durdu Sadece durdu Dursun Çavuş fark etti Geri döndü Yürü dedi Asker başını kaldırmadı

Gece bir anda bastırmıyor sessizce çöküyordu Birliğimizle azala azala ve dona dona ilerliyorduk İaşeler kışlık eşyalar giysiler peksimetler taze tayınlar gelecek diye nafile bekledik O gece ay görünmüyordu Gökyüzü kurşun gibiydi Kar artık yağmıyordu yerden yükseliyor gibiydi Rüzgâr dağın içinden çıkıp insanın iliklerine işliyor orada duruyordu Birlik yürüyordu ama yürümek denemezdi buna Bu ayakta kalmaya çalışmaktı Botlar karın içinde kaybolmuştu Ayaklar hissedilmiyordu Dizler otomatik bükülüyor beden sadece alışkanlıkla ilerliyordu Konuşan yoktu Konuşmak ölümü çağırmak gibiydi Bir asker durdu Sadece durdu Dursun Çavuş fark etti Geri döndü Yürü dedi Asker başını kaldırmadı