Kızışma — Lily Prior

O o yaz boyunca yörenin üzerinde incilenmiş yoğun bir bulut gibi asılı kaldı durdu Güneşin ışıklarıyla yıkanan toz zerreleri altınımsı pırıltılarla sanki bize göz kırpıyordu ve bu göz kırpmalar yüreklerimizin derinliklerinde gizlenmiş köklü bir hasretin sancılarını başlatıyordu Gül rengi bir hasret Mis kokulu ve büyülü Ona bir ad vermeye çalışan çiçek severler başlarını yukarı kaldırıp derin derin havayı solurken Gardenya Frezya Itır Mimoza diye mırıldandı Yemek düşkünleriyse ağızları sulanarak bir bir saydı Taze ekmek Erimiş çikolata Çiğ krema Olgun kavun Dağçileğ Ahlak budalalarına gelince onlar burunlarını sıkıca tıkamış tiksintiyle Şehvet diyorlardı Baş rahibin düzenlediği özel bir dua için toplanmış Aziz Antonio Abata Manastırı nın rahibelerine göre bu Ulvi bir tezahür dü Çevre sağlık müfettişi yüzünde kendinden emin bir ifadeyle dosyasına şöyle yazdı Lağım Hava durumu uzmanı Kurbağalar diye kestirip attı Titizlikle hastaları Temiz hava kötümserler Ölüm entelektüeller Palavra kıyısından köşesinden bile osla tıbba bulaşmışlar Kolera dedi Ama o bunların hiçbiri değildi O Kızışma ydı ve onu içine çeken herkes ben de dahil olmak üzere darmaduman oldu