Klasik Dönem Tefsir Tartışmaları Teftazani Cu rcani Hafid i Teftazani Örneği — Harun Abacı

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur Tanıtım Bülteninden

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur

Harun Abacı tarafından kaleme alınan Klasik Dönem Tefsir Tartışmaları Teftazani Cu rcani Hafid i Teftazani Örneği Fecr Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Klasik Dönem Tefsir Tartışmaları Teftazani Cu rcani Hafid i Teftazani Örneği Harun Abacı Kitap Özeti Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur Yayınevi Fecr Yayınları Yazar Harun Abacı Sayfa 128 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x21 00 cm Basım Yılı Mayıs 2025 Barkod 9786255576286 Kategori Kuran ve Kuran Üzerine Meal Tefsir Hadis

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur Tanıtım Bülteninden

Klasik tefsir geleneği yalnızca Kur ân ı açıklama çabasıyla sınırlı kalmayıp dil edebiyat mantık ve kelâm gibi birçok ilme kaynaklık etmiştir Bu gelenekte Zemahşerî nin ö 538 1144 el Keşşâf adlı eseri dilbilimsel yöntemleri esas alarak Kur ân ın nazil olduğu dönemin anlamını ortaya koyma amacıyla yazılmıştır Mu tezilî kimliğine rağmen dilsel yetkinliği sayesinde Ehl i Sünnet ulemâsı arasında da büyük kabul görmüş özellikle belâgat vurgusu ile öne çıkmıştır Eserin bu özellikleri onu üzerine en fazla şerh ve hâşiye yazılan tefsirlerden biri hâline getirmiştir Zemahşerî nin tefsirine yönelik en önemli hâşiyelerden biri müteahhir dönemin büyük âlimi Teftâzânî ye ö 792 1390 aittir Teftâzânî el Keşşâf ın dil ve mantık yönünü sistematikleştirerek tefsirin anlaşılmasına büyük katkı sağlamış onun bu hâşiyesi sonraki yorumcular için önemli bir başvuru kaynağı hâline gelmiştir Seyyid Şerîf el Cürcânî v 816 1413 bir taraftan Zemahşerî nin meşhur tefsiri el Keşşâf üzerindeki şerhinde eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak açıklamalarda bulunmuş diğer taraftan ise Sa duddîn et Teftâzânî nin bu esere dair yaptığı yorumlara karşı daha tafsilatlı ve tenkitçi bir tutum sergilemiştir Cürcânî bazı meselelerde Teftâzânî nin görüşlerini daha da derinleştirerek onun izinden gitmişse de birçok noktada kendine mahsus tenkitler ileri sürerek özgün tahlillerde bulunmuştur Bu eleştirel tavra mukabil olarak Teftâzânî nin torunu olarak tanınan ve Hafîd i Teftâzânî lakabıyla meşhur olan Seyfüddîn Ahmed b Yahyâ b Muhammed b Sa d et Teftâzânî el Herevî ö 916 1510 dedesinin ilmî mirasını müdafaa etmek üzere Cürcânî nin tenkitlerine cevap mahiyetinde bir hâşiye kaleme almıştır Bu çalışma Zemahşerî nin el Keşşâf adlı tefsiri ekseninde şekillenen şerh ve hâşiye geleneğini başta Seyyid Şerîf Cürcânî Sa duddîn et Teftâzânî ve onun torunu Hafîd i Teftâzânî olmak üzere üç önemli âlimin katkıları çerçevesinde mukayeseli olarak ele almaktadır Cürcânî nin Teftâzânî nin yorumlarına yönelik eleştirileri Hafîd i Teftâzânî tarafından kaleme alınan hâşiye ile ilmî bir müdafaa bağlamında cevaplandırılmış bu karşılıklı değerlendirmeler özellikle lugat nahiv ve belâgat ilimlerine dair meseleler etrafında derinleştirilmiştir Bu yönüyle çalışma el Keşşâf ın tefsir tarihinde üstlendiği mümtaz konumu ve ona yöneltilen şerh hâşiyelerin ilmî değerini ortaya koyarken aynı zamanda klasik İslâm düşüncesindeki tenkit ve müdafaa geleneğinin gelişim seyrini izah etmeyi amaçlamaktadır Ayrıca incelenen hâşiye metinlerinin dil ilimleri ve kelâm sahasına kazandırdığı teorik katkılar da çözümlemeye tâbi tutulmuş böylece klasik tefsir geleneğinin entelektüel yapısına dair bütüncül bir bakış sunulmuştur