Kolo küçük boy — Vedat Dalokay

ölüm bir yaşamın devamı ise ölenler bir mendil toprak olup toprağa suya kavuşuyorsa çocukluğunu hiç yitirmeyen bir Dalokay da yaşamını bütün çocukların gözlerindeki parıltıyla dudaklarındaki gülümsemeyle sürdürüyor olabilir Mümtaz Soysal Benim diyen yazarı bile kıskandıracak güzellikteki bu masal çocuk edebiyatımızın kuşkusuz başyapıtlarından biridir Demirtaş Ceyhun Yiğit dostum Vedat Dalokayın bu masalı Nâzımın Sevdalı Bulutu Yaşar Kemalin Ağrı Dağı Efsanesi gibi Türk çocuk yazınının en güzel yapıtlarından biridir Tahsin Saraç Kolo dağların çocukluğun sevmenin masalı Yokoluşun Keban Barajının suları altında kalan Borkin köyünün inceden inceye ağıtı anlatımı anlattıkları ve hatırlattıklarıyla düşle gerçek arasında görünmez bir köprü Vedat Dalokay 1979 Dünya Çocuk Yılı için yazdığı bu masalı yediden yetmişe tüm kuşaklara armağan etti Tadımlık Sunuş Çocukluğumun önemli bölümü Süpürgeç Dağına yaslanmış bağlar bahçeler arasında kurulu Pertekte geçti Deliçay Muratın tam kıyısındaki Pertekin 8 10 hanelik küçücük köyü Borkin dedem Mustafa Ağanındı Şako Bacının ve Kolonun bu şirin köyü şimdi Keban Baraj Gölünün 40 metre altındadır Kolo benim çocukluk anılarımdır Tüm malzemesi Kolo ve tekesi Şako hayın kurt Deliçay Gulo Dayı pireler ve türküler gerçektir Olaylar da gerçek Kolonun bir kova dolusu süt vermesi sürünün Deliçayın ötesine geçmesi Koloların kaybolduğu yerde Üçpınarın doğması Olmaz demeyin ben öyle anımsıyorum ve de öyle olmasını istiyorum Üstelik düş karışmamış ham gerçeğin pek öyle tadı yoktur Beş çocuğum ve karımla yani 14 ayakla toprağa basan bir babayım Her çocuğumla birlikte çocukluğumu yeniden yaşadım ve tam beş kez yeniden doğup yeniden büyüdüm Yatak odama bitişik öteki odalardan bugün bile ilkokuldan üniversiteye kadar sesler geliyor On beş yıl önce bir tatil günü anaları çarşı pazara gidince Beloş Hakko ve Siboşa masal anlatmak bana düştü Önce onlara nasıl doğduklarını anlattım yetmedi kendi çocukluk anılarıma başladım Sevmişlerdi Koloyu ve Şako Bacıyı Son gelen Barışla Gözdeye de anlatmak gerektiğinde paçamı kurtarmak için size yazacağım bunları diye söz verdim Yapmakta olduğum bir cami inşaatı için İslamabadda bulunduğum bir sırada 1979 Dünya Çocuk Yılı Mart ayında iki gecede Kolonun öyküsünü yazdım Sabahleyin okuduğumda çok fena bozulmuştum Malzeme iyiydi ama her şey karmakarışıktı ve dili de öyle çocukların anlayacağı gibi değildi 30 yıllık mimarlığıma sığındım Tüm malzemeyi zamanı olayları bir anaokulu inşa eder gibi yeniden ele aldım Moloz taşı tuğlayı kiremiti yani Koloyu Şakoyu tekeyi her şeyi huyuna ve biçimine göre zamanda ve mekânda yeniden düzenledim Yoğun betimlemeleri gereksiz ayrıntıları silip süpürdüm Yani anlayacağınız Kolonun dişlerini bir temiz fırçaladım Çocuklarımın Ne demek baba diyecekleri bütün sözcük ve tümceleri attım Bitirirken de Kolonun Kolofoşun Şakonun kim olduğunu anlatan son yaprağı yazdım tamam oldu Koloyu yayımlamadan ve kitap haline getirmeden önce karıma çocuklarıma ve yakın arkadaşlarıma okudum Özellikle değerli arkadaşlarım Demirtaş Ceyhun ve Tahsin Saraç sevdiklerini beğendiklerini söyleyerek beni çok yüreklendirdiler Basıldı Bir küçük masal oldu Masalı hem çocuklar hem de büyükler ilgiyle okuduklarını söylüyorlardı Hatta küçükler devreden çıkmış Koloyu büyükler okuyor Türk Dil Kurumunun büyüklerden kurulu Seçici Kurulu da çocuk masalı Koloyu ödüle yaraşır görüyordu Şimdi düşünüyorum Masal kimler için yazılır Sanırım güzel masal çocuğa da dedeye de seslenir yediden yetmişe tüm kuşaklara Çocukların büyük ve büyüklerin çocuk yanları masalda birleşir bilgelikten uzak tatlı bir bileşim olur Mesajınız nedir Koloyla Toplumumuza ne vermek ne söylemek istediniz türünden bir dolu soruyla karşılaşıyorum Ben çocuklarıma verdiğim bir sözü yerine getirmiştim Yazmaya başladığımda mesajım falan yoktu Yani toplumcu bir yapıt yapma savı Şakoya Koloya ve