Kolpa — Ece Erdoğuş

Deliliğin sınırında başkaldırının kalbine tekinsiz bir yolculuk Şimdi uzanarak bir gece daha geçirmeliyim sonra belki bir gece daha Tanrı bu ıssız yerde kuru toprağın üzerine serilmiş uyuz köpeğin hâlâ canlı olduğunu fark edip onu vurana dek sayıklamalarını susturup sanrılarını silerek acısını dindirmek için Tek hamlede Şakağından içeri dalacak bir çılgın kurşunla Küçük tok bir patlama ve ince bir inilti ve gittikçe artarak boşalacak kan Gözlerim son bir sinir kasılmasından yeni sıyrılmış olacak Ağzım aralık altdudağım yana eğik duracak kalan salyalarımı dökebilmem ve sahiden esaslı bir it gibi ölebilmem için

Şimdi her birini sadece uzunca bir roman cümlesiymiş gibi duyumsayabileceğiniz yüzler mekânlar sesler alışkanlıklar kayıplar dertler övünmeler saçmalıklar hırslar hevesler boşvermişlikler öfkeler sarhoşluklar meraklar hırpalanmalar gülme nöbetleri hayal kırıklıkları halüsinasyonlar terk etmeler tehditler davetler vaatler sorular ve hep sorularla birleşen halkalar hepsi Böylece artlarında gizledikleri anlamlarla etrafımdaki her şeyin bana kolpa görünüşü Kolpa kız kolpa herif kolpa hayat kolpa düzen kolpa tarih kolpa ev kolpa aile kolpa arkadaş kolpa okul kolpa aşk kolpa iş kolpa duruş kolpa bakış kolpa laf kolpa gülüş kolpa tavır kolpa cevap kolpa film kolpa kitap kolpa müzik kolpa kıyafet Genç bir can sıkıntısı denizin ve gökyüzünün ritminde salınan öfkesi Kıpır kıpır ısıra ısıra gezinen uyuşmazlığı Kolpa oradan oraya savrulan bir delikanlının romanı Uçurumun ve zamanın kıyısında Ece Erdoğuş tel tel dokunuyor ergen iştahına ve ruhuna Sokakları ve yavanlığı anlatıyor fısıldayan ve bağıran bir sesle Kitaptan bir bölüm okumak için tıklayın

Deliliğin sınırında başkaldırı nın kalbine tekinsiz bir yolculuk Şimdi uzanarak bir gece daha geçirmeliyim sonra belki bir gece daha Tanrı bu ıssız yerde kuru toprağın üzerine serilmiş uyuz köpeğin hâlâ canlı olduğunu fark edip onu vurana dek sayıklamalarını susturup sanrılarını silerek acısını dindirmek için Tek hamlede Şakağından içeri dalacak bir çılgın kurşunla Küçük tok bir patlama ve ince bir inilti ve gittikçe artarak boşalacak kan Gözlerim son bir sinir kasılmasından yeni sıyrılmış olacak Ağzım aralık altdudağım yana eğik duracak kalan salyalarımı dökebilmem ve sahiden esaslı bir it gibi ölebilmem için

Şimdi her birini sadece uzunca bir roman cümlesiymiş gibi duyumsayabileceğiniz yüzler mekânlar sesler alışkanlıklar kayıplar dertler övünmeler saçmalıklar hırslar hevesler boşvermişlikler öfkeler sarhoşluklar meraklar hırpalanmalar gülme nöbetleri hayal kırıklıkları halüsinasyonlar terk etmeler tehditler davetler vaatler sorular ve hep sorularla birleşen halkalar hepsi Böylece artlarında gizledikleri anlamlarla etrafımdaki her şeyin bana kolpa görünüşü Kolpa kız kolpa herif kolpa hayat kolpa düzen kolpa tarih kolpa ev kolpa aile kolpa arkadaş kolpa okul kolpa aşk kolpa iş kolpa duruş kolpa bakış kolpa laf kolpa gülüş kolpa tavır kolpa cevap kolpa film kolpa kitap kolpa müzik kolpa kıyafet Genç bir can sıkıntısı denizin ve gökyüzünün ritminde salınan öfkesi Kıpır kıpır ısıra ısıra gezinen uyuşmazlığı Kolpa oradan oraya savrulan bir delikanlının romanı Uçurumun ve zamanın kıyısında Ece Erdoğuş tel tel dokunuyor ergen iştahına ve ruhuna Sokakları ve yavanlığı anlatıyor fısıldayan ve bağıran bir sesle